تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٥ - سخنان در گوشى

تفسير:

سخنان در گوشى‌

در آيات گذشته اشاره‌اى به جلسات مخفيانه شبانه و شيطنت آميز بعضى از منافقان يا مانند آنها شده بود، در اين آيه بطور مشروحتر از آن تحت عنوان نجوا بحث مى‌شود.

" نجوا" تنها بمعنى سخنان در گوشى نيست بلكه هر گونه جلسات سرى و مخفيانه را نيز شامل مى‌شود، زيرا در اصل از ماده" نجوة" (بر وزن دفعة) بمعنى" سرزمين مرتفع" گرفته شده است، چون سرزمينهاى مرتفع از اطراف خود جدا هستند، و از آنجا كه جلسات سرى و سخنان در گوشى از اطرافيان جدا مى‌شود، به آن" نجوى" گفته‌اند و بعضى معتقدند كه همه اينها از ماده نجات بمعنى" رهايى" گرفته شده است، زيرا يك نقطه مرتفع از هجوم سيلاب در امان است، و يك مجلس سرى يا سخن در گوشى از اطلاع ديگران بركنار مى‌باشد.

به هر حال آيه مى‌گويد:" در غالب جلسات محرمانه و مخفيانه آنها كه بر اساس نقشه‌هاى شيطنت آميز بنا شده خير و سودى نيست".

(لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ‌) سپس براى اينكه گمان نشود هر گونه نجوا و سخن در گوشى يا جلسات سرى مذموم و ممنوع است، چند مورد به عنوان مقدمه بيان يك قانون كلى، به صورت استثناء در ذيل آيه ذكر كرده مى‌فرمايد:

" مگر اينكه كسى در نجواى خود، توصيه به صدقه و كمك به ديگران، يا انجام كار نيك، و يا اصلاح در ميان مردم مى‌نمايد".