تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٩ - در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد

موانعى همچون بيمارى و زيان و غير آن آنها را از اين كار باز داشت‌ [١] ولى از آنجا كه اهميت جهاد در منطق اسلام از اين هم بيشتر است بار ديگر به سراغ مجاهدان رفته و تاكيد مى‌كند كه" خداوند مجاهدان را بر قاعدان اجر عظيمى بخشيده است".

(وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً).

اين اجر عظيم در آيه بعد چنين تفسير شده: درجات مهمى از طرف خداوند و آمرزش و رحمت او (دَرَجاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً).

و اگر در اين ميان افرادى ضمن انجام وظيفه خويش مرتكب لغزشهايى شده‌اند و از كرده خويش پشيمانند خدا به آنها نيز وعده آمرزش داده و در پايان آيه مى‌فرمايد: وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً.

در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد:

١- در آيه فوق سه بار نام" مجاهدان" به ميان آمده، در نخستين بار مجاهدان همراه با" هدف" و" وسيله" جهاد ذكر شده‌اند (الْمُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ‌) و در مرتبه دوم نام مجاهدان فقط با وسيله جهاد، ذكر شده اما سخنى از هدف به ميان نيامده است (الْمُجاهِدِينَ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ‌) و در مرحله آخر تنها نام مجاهدان به ميان آمده است (المجاهدين ...) و اين يكى از نكات بارز بلاغت در كلام است كه چون شنونده مرحله به مرحله به موضوع آشناتر مى‌شود از قيود و مشخصات آن مى‌كاهند و كار آشنايى بجايى مى‌رسد كه تنها با يك اشاره همه چيز معلوم مى‌شود.

٢- در آيه نخست برترى مجاهدان را بر قاعدان به صورت مفرد (درجه) ذكر شده در حالى كه در آيه دوم به صورت جمع (درجات) آمده است،

[١] تفسير صافى ذيل آيه فوق.