تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٦ - ٢- اهميت وفاى به عهد و پيمان

در نهج البلاغه در فرمان مالك اشتر چنين مى‌خوانيم:

فانه ليس من فرائض اللَّه شى‌ء الناس اشد عليه اجتماعا مع تفرق اهوائهم و تشتت آرائهم من تعظيم الوفاء بالعهود، و قد لزم ذلك المشركون فيما بينهم دون المسلمين لما استوبلوا من عواقب الغدر

:" در ميان واجبات الهى هيچ موضوعى همانند وفاى به عهد در ميان مردم جهان- با تمام اختلافاتى كه دارند- مورد اتفاق نيست بهمين جهت بت پرستان زمان جاهليت نيز پيمانها را در ميان خود محترم مى‌شمردند زيرا عواقب دردناك پيمان شكنى را دريافته بودند" [١] و نيز از امير مؤمنان على ع نقل شده كه فرمود:

ان اللَّه لا يقبل الا العمل الصالح و لا يقبل اللَّه الا الوفاء بالشروط و العهود

:" خداوند چيزى جز عمل صالح از بندگان خود نمى‌پذيرد و جز وفاى به شروط و پيمانها را قبول نميكند" [٢] و از پيامبر اكرم ص نقل شده كه فرمود:

لا دين لمن لا عهد له‌

:" آن كس كه به پيمان خود وفادار نيست دين ندارد" [٣] و روى همين جهت، موضوع وفاى به عهد از موضوعاتى است كه هيچگونه تفاوتى در ميان انسانها در باره آن نيست خواه طرف پيمان مسلمان باشد يا غير مسلمان و به اصطلاح از حقوق انسان است نه از حقوق برادران دينى:

در حديثى از امام صادق ع مى‌خوانيم:

ثلاث لم يجعل اللَّه عز و جل لاحد فيهن رخصة: اداء الامانة الى البر و الفاجر، و الوفاء بالعهد للبر و الفاجر، و بر الوالدين برين كانا او فاجرين!

:______________________________

(١) نهج البلاغه- نامه‌هاى على ع نامه ٥٣.

(٢) سفينة البحار جلد ٢ صفحه ٢٩٤.

(٣) بحار جلد ١٦ صفحه ١٤٤.