تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٩ - تفسير كيفر آنها كه به جان و مال مردم حمله مىبرند
و سپس دست به كشتار آنها زدند و شتران زكاة را غارت كرده و از اسلام بيرون رفتند. پيامبر ص دستور داد آنها را دستگير كردند و همان كارى كه با چوپانها انجام داده بودند به عنوان مجازات در باره آنها انجام يافت، يعنى چشم آنها را كور كردند و دست و پاى آنها را بريدند و كشتند تا ديگران عبرت بگيرند و مرتكب اين اعمال ضد انسانى نشوند، آيه فوق در باره اين گونه اشخاص نازل گرديد و قانون اسلام را در مورد آنها شرح داد. [١]
تفسير: كيفر آنها كه به جان و مال مردم حمله مىبرند
اين آيه در حقيقت بحثى را كه در مورد قتل نفس در آيات سابق بيان شد تكميل مىكند و جزاى افراد متجاوزى را كه اسلحه بروى مسلمانان مىكشند و با تهديد به مرگ و حتى كشتن، اموالشان را به غارت مىبرند، با شدت هر چه تمامتر بيان مىكند، و مىگويد:" كيفر كسانى كه با خدا و پيامبر به جنگ بر مىخيزند و در روى زمين دست به فساد مىزنند اين است كه يكى از چهار مجازات در مورد آنها اجراء شود:" نخست" اينكه كشته شوند،" ديگر" اينكه به دار آويخته شوند،" سوم" اين كه دست و پاى آنها به طور مخالف (دست راست با پاى چپ) بريده شود" چهارم" اينكه از زمينى كه در آن زندگى دارند تبعيد گردند".
(إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ).
در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد:
[١] تفسير المنار جلد ٦ صفحه ٣٥٣ و تفسير قرطبى جلد ٣ صفحه ٢١٤٥.