تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٨ - تفسير

آيا تو را از صدقه‌اى آگاه كنم كه خدا و پيامبرش آن را دوست دارند:

هنگامى كه مردم با يكديگر دشمن شوند آنها را اصلاح ده و زمانى كه از هم دور گردند آنها را به هم نزديك كن" [١]

[سوره النساء (٤): آيه ١١٥]

وَ مَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدى‌ وَ يَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّى وَ نُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصِيراً (١١٥)

ترجمه:

١١٥- كسى كه بعد از آشكار شدن حق از در مخالفت با پيامبر در آيد و از راهى جز راه مومنان پيروى كند ما او را به همان راه كه مى‌رود مى‌بريم و به دوزخ داخل مى‌كنيم و جايگاه بدى دارد.

شان نزول:

در شان نزول آيات سابق گفتيم كه بشير بن ابيرق، پس از سرقت از مسلمانى، شخص بى‌گناهى را متهم ساخت و با صحنه‌سازى در حضور پيغمبر ص خود را تبرئه كرد ولى با نزول آيات گذشته رسوا شد، و بدنبال اين رسوايى بجاى اينكه توبه كند و به راه باز گردد، راه كفر را پيش گرفت و رسما از زمره مسلمانان خارج گرديد، آيه فوق نازل شد و ضمن اشاره به اين موضوع، يك حكم كلى و عمومى اسلامى را بيان ساخت.

تفسير:

هنگامى كه انسان مرتكب خلافى مى‌شود، پس از آگاهى دو راه در

[١] تفسير قرطبى جلد سوم صفحه ١٩٥٥ ذيل آيه.