من با خانواده شما سابقه دارم و با مرحوم پدر شما آقاى حاج سید احمدآقا، با مرحوم آقاسید محمدتقى - خدا رحمتش کند که در خدمت اسلام فوت شد - سوابقى دارم منتها آقاى جلال آل احمد را جز یک ربع ساعت بیشتر ندیده‌ام. در اوایل نهضت یک روز دیدم که آقائى در اتاقى نشسته‌اند و کتاب ایشان (غربزدگى) در جلو من بود ایشان به من گفتند چطور این چرت و پرت‌ها پیش شما آمده است (یک همچو تعبیرى) و فهمیدم که ایشان هستند مع الاسف دیگر او را ندیدم. خداوند ایشان را رحمت کند. شما را هم در تلویزیون گاهى مى‌بینم.

آنگاه شمس آل احمد در پاسخ امام گفت:

من سعادت داشتم یک بار در مجلس بزرگداشتى که براى مرحوم پدرم در سال ١٣٤١ در قم گذاشته بودید و یک بار دیگر نیز خدمت شما رسیدم و ضمن دست بوسى زیارت‌تان کردم و پس از آن همین طور به شوق دیدارتان انتظار کشیدم.

آنگاه امام فرمودند:

از قرارى که احمد گفت جنابعالى در موسسه اطلاعات رفته‌اید. شما بهتر مى‌دانید این اطلاعات و این کیهان وضعشان در سابق چطور بود و حالا چگونه مى‌باشد مع الاسف همانطور که شما مى‌دانید ما مبتلا به یک طایفه روشنفکر هستیم که هر اصلاحى در کشور خواهد بشود نمى‌گذارند. در گذشته شاه نمى‌گذاشت، حالا اینها. اینها ولو همان‌ها نباشند اما کار همان‌ها را مى‌کنند. اگر ما بخواهیم یک روزنامه را بگوئیم که به خط ملت باشید، تو روزنامه‌اى هستى که از ملت هستى و ملت هر چه مى‌خواهد شما باید در روزنامه‌هایتان بنویسید، تا یک همچو حجتى مى‌شود و یک روزنامه‌اى که برخلاف مقاصد ملت و مقاصد اسلام است و بى‌اذن هم منتشر مى‌شده، جلویش گرفته مى‌شود یک دفعه مى‌بینیم در روزنامه‌همان طایفه از روشنفکران شروع مى‌کنند به اعتراض که خیر. خوب قلم آزاد است، اما هر قلمى؟! بیان آزاد است، اما هر بیان؟! یک بیان است که مملکت را به دامن ابر قدرت‌ها اندازد، آیا این بیان آزاد است؟! این را ما مى‌گوئیم آزادى که مملکت ما را به فساد بکشید؟! یک قلمى است که با صهیونیسم و امثال اینها روابط دارند، یک روزنامه‌اى که با بودجه آنها اداره مى‌شود و خودشان تیراژى ندارند تا خود را اداره کنند، ما باید به اینها بگوئیم آزاد هستید؟! کجاى