بترسند آنهائى که بناى، خیال هجمه دارند، دشمنانتان بترسند از قوه شما. اگر بنا شد که در یک کشور سى و چند میلیونى، بیست میلیون قیام کردند براى اینکه مهیا کنند خودشان را از براى دفاع، ولو آن تتمه هم در وقتى که مقتضى شد و محتاج به دفاع شد آنها هم باید بکنند لکن حالا که مى‌خواهیم ما مهیا بشویم، باید این بیست میلیون یعنى همه جوان‌ها، همه اشخاصى که ازشان کارى برمى‌آید باید خودشان را مهیا کنند، آن روزى را ملاحظه کنند که یک وقت دشمن رو آورد به طرفشان، هم باید تجهیزات مهیا بشود به قدرى که بترساند دشمن‌ها را و هم باید قواى افراد، قواى نظامى، قواى چریکى، قواى پارتیزانى باید مهیا بشود و هم قوه ایمان باید زیاد بشود.

توجه به خداى تبارک و تعالى و مبدأ قدرت است که شما را پیروز مى‌کند

یک فردى که با قوه ایمان پیش رود با افراد زیادى که همان قوه دارند لکن ایمان ندارند این مقابله مى‌کند. در اسلام اگر ملاحظه کرده باشید، در بعضى از جنگ‌ها که پیش آمد براى مسلمین و مسلمین یک عده کمى بودند تمام قوایشان به حسب آنطورى که در تاریخ هست ظاهراً سى هزار بود و پیشقراول لشکر روم ظاهراً بود، پیشقراولشان شصت هزار بود و دنبالش هشتصد یا هفتصد هزار جمعیت با ساز و برگ‌هائى که آنوقت روم و ایران داشتند این کتیبه آنها یعنى پیشقراول‌هاى آنها وقتى که رو آوردند که شصت هزار ظاهراً بود، یکى از سردارهاى اسلام گفت که من با سى نفر مى‌روم با اینها مقابله کنم با سى عدد و ما اگر اینها را ترساندیم و سى نفرمان رفت و شصت هزار نفر را عقب نشاند، این چشم زخم اسباب این مى‌شود که اینها آن لشکر بزرگشان هم شکست بخورد. خوب اشخاصى که آنجا بودند گفتند سى تا آخر نمى‌شود، شصت هزار نفر با سى نفر؟ بالاخره قرار شد که شصت نفر آدم برود و اینها مهیا شدند و شصت نفر از جوان‌ها مهیا شدند و شب شبیخون زدند به این اردوى شصت هزار نفرى، هر نفر مقابل هزار نفر و شکست دادند اینها را و این اسباب این شد که لشکر روم که تهیه دیده بود و هشتصد هزار هم دنبالش بود، آنها هم شکست بخورند و بروند سراغ کارشان. این قوه ایمان است یعنى یک مؤمنى که اگر بکشد، بهشت مى‌رود و از اینجا بهتر است و اگر کشته بشود، بهشت مى‌رود و از اینجا بهتر است، با یک همچو حربه‌اى که حربه ایمان است، این دیگر ترسى از این ندارد که کشته بشود. این شهادت را براى خودش یک سعادت مى‌داند. آنهائى که مقابل شما هست، براى دنیا مى‌زنند، آنهائى که اعتقاد به ماوراى طبیعت ندارند، اعتقاد به قیامت ندارند، اعتقاد به بهشت و جهنم ندارد، آنها براى همین دنیاست، مى‌خواهند دنیایشان درست بشود. خوب کسى که مى‌خواهد دنیایش درست بشود، اگر بمیرد، هیچ این نمى‌تواند بزند تا آنجائى که بمیرد، این مى‌خواهد هى خودش را حفظ کند که غلبه کند و دنیایش چه بشود. اما این آدمى که براى خدا، این آدمى که براى مقصد الهى قدم برمى‌دارد و وارد میدان مى‌شود، این آدم براى دنیا نیست تا اینکه لرزه‌اى در قلبش بیابد، این براى خداست. شما الان که مهیا هستید و رفقاى شما، دوستان شما و آنهائى که تربیت مى‌خواهند بشوند به این تربیت اسلامى، به این تربیت نظامى، اینها این حربه اسلام که، سلاح اسلام که‌