نمى‌توانند ببینند که خانم‌ها در میدان آمده‌اند و آنها کنار بروند. یک توده مسلم، یک سى و پنج میلیون جمعیت - به استثناى چند صد تا آدم‌هاى منحرف - مؤمن به خدا، مؤمن به اسلام، مؤمن به قرآن کریم، یک سى و پنج میلیون همصدا، با ایمان به خدا و قرآن کریم برخاستند از جا. در هر خانه‌اى بروید مى‌بینید که همان مسائل نهضت هست تمام حرف‌هائى که بیشتر بین خانم‌ها هم با هم در مجالس بوده است به طورى که من اطلاع پیدا کرده‌ام یا مردها در مجالسشان بوده تمام آن مسائل برگشت یکدفعه به مسائل سیاسى. تمام طبقات کشور، زن و مرد و بزرگ و کوچک یکوقت مسائلشان برگشت به مسائل سیاسى، حتى گاهى بعضى بچه‌هاى کوچکى که در منزل ما هم مى‌آیند گاهى اینها هم وقتى که بازى مى‌کنند بازى سیاسى مى‌کنند یکى‌شان نقش رئیس جمهور را، یکى شان نقش مثلاً یکى دیگر را همین طورى. یک همچو واقعه‌اى که در ایران واقع شد این عمقش را باید این اشخاص که نظر دارند بفهمند قضیه چیست؟ در چه موقع بود در طول این پنجاه سالى که خوب، بسیارى یادشان هست یا ده، بیست سالى که همه‌تان یا اکثرتان یادتان هست چه وقت بود که همانطورى که مردها وارد در میدان نبرد بودند، زن‌ها هم وارد بودند، زن‌ها هم جلو مى‌افتادند، زن هم بچه‌هاى کوچکشان را به آغوش مى‌کشیدند و اگر دو تا بود یکى‌اش هم دستش را مى‌گرفتند و وارد مى‌شدند در تظاهرات و در مقابل این توپ و تانک و امثال اینها. چه وقت در ایران شماها و ما یادمان هست که اینطور انسجام باشد بین گروه‌هاى مختلف ملت و اینطور در امور کشورى و سیاسى همه حضور داشته باشند. اگر یک وقتى یک قصه‌اى هم در کشور واقع مى‌شد حتى مردها هم، یک محله تهران اصلاً مطلع از این چیزها نمى‌شدند خانم‌ها هم بى‌تفاوت بودند، مردم هم بى‌تفاوت بودند، آنها هم که مطلع مى‌شدند بى‌تفاوت بودند. این حضورى که الان تمام قشرهاى ملت دارند این حضور هیچ وقت نبوده است. همه افراد ملت الان در مسائل سیاسى و مسائل اجتماعى حاضرند و خودشان را موظف مى‌دانند، اگر یک مطلبى واقع بشود که برخلاف موازین باشد اینطور نیست که بى‌تفاوت باشند، مردم کار نداشته باشند، خانم‌ها هم مشغول کار دیگرى باشند خیر، اینجور نیست. حالا شما خانم‌ها که خداوند تاییدتان کند و شما پاسدارها که خداوند همه‌تان را تایید کند با هم حاضرید در صحنه. این اشخاصى که خیال کردند که یک کودتائى بکنیم و یک چند نفر را بکشیم و یک مثلاً جاهائى را بکوبیم اینها خیال مى‌کنند که یک جاست مرکز، یک محله است مرکز یا چند محله است مرکز یا چند محله است مرکز. اگر فرض کنید آن محل، آن محل کوبیده بشود همانطورى که در کودتاهاى دیگر وقتى آن رأس را کوبیدند دیگر، دیگران کم کار داشتند یا کار نداشتند حالا هم اینطورى است، حالا همه خانه‌ها مرکز است، همه افراد ملت ما سپاه اسلام هستند. مساله، مسأله عقیدتى است نه مسأله مادى. خانم‌ها براى اینکه یک چیزى مثلاً دستشان بیاید یا یک فرض کنید که صاحب منصب بشوند نمى‌آیند بیرون خودشان و بچه‌هایشان را به کشتن بدهند، این اسلام و قرآن است که خانم‌ها را آورده است بیرون و همدوش مردها بل جلوتر از مردها وارد در صحنه سیاست کرده. همه خانه‌هاى این ملت خانه امید ماست. اینها گمان مى‌کنند با کوبیدن یک خانه یک نفر را یا صد نفر را یا یک دویست، پانصد نفر را کشته کارها تمام است. مرد و زن این کشور همه پاسدار اسلام هستند، مساله،