خودش باید مشغول باشد و هر کسى باید همان کارى که دارد خوب انجام بدهد لکن حاضر باشد در مملکت و غایب نباشد از سیاستى که در مملکت مى‌گذرد، توجه داشته باشد که اگر یک وقت مثلاً یک جمعیتى یا یک فردى، یا حکومتى پایش را کج گذاشت، همه اعتراض کنند و نگذارند که واقع بشود، یا یک افراد غیر صحیحى را اگر چنانچه در ماموریت‌هائى گذاشتند و آقایان و علماء بلاد مى‌دانند که این فاسد است خودشان نروند سراغش، اطلاع بدهند به آنجاهائى که باید اینها را تغییر بدهند و از آنها بخواهند که تغییر بدهند. اگر خودشان بروند، ولو یک آدم فاسدى را خود آقایان بفرستند یا بروند و آن فاسد را از آنجا بیرون کنند، این موجب وهم مى‌شود براى اهل علم، اینها باید ارشاد کنند دولت را، ارشاد کنند به اینکه این مامورى که اینجا فرستادى اشتباه بوده است و دولت را وادار کنند، مجلس را وادار کنند تا اینکه اصلاح بشود. خودشان اگر بخواهند مستقیماً دخالت بکنند، موجب این مى‌شود که در بین مردم موهوم بشوند و شما حفظ حیثیت خودتان برایتان واجب است. هر مومنى حفظ عرض خودش برایش واجب است لکن علما بیشتر مامورند به این امور، حجت بر علما تمامتر است. این وظیفه ماهاست که باید هر کسى شغل خودش را محترم بشمارد، دلسرد نشود امام جماعت از جماعتش، اهل منبر از منبرش و عرض مى‌کنم که مراجع از مرجعیتشان، علماء بلاد از مسائلى که خودشان دارند. اینها باید حفظ کنند آن چیزهائى که مال خودشان است و حاضر باشند براى امور سیاسى.

مسجد محلى است که از مسجد باید امور اداره بشود

و آنى که به ملت عرض مى‌کنم این است که توجه داشته باشد ملت که دشمن‌هاى اسلام و دشمن‌هاى کشور شما از هر راهى استفاده مى‌خواهند بکنند. این راه‌هائى که خوب، دیده‌اید که واضح است که توطئه بکنند و مثلاً شلوغى‌ها بکنند و فسادها بکنند، اینها را که مى‌دانید، راه دیگرى که الان در نظر آنهاست این است که این مراکزى که مربوط به ربط روحانیت و ملت است، این مراکز را سست بکنند و کم کم از بین ببرند، وسوسه کنند به اینکه این آخوندها که از آنها کارى نمى‌آید، روید توى مسجد چه کنید؟ بروید راهپیمائى کنید. خوب، راهپیمائى سرجاى خودش اما مسجد محلى است که از مسجد باید امور اداره بشود. این مساجد بود که این پیروزى را براى ملت ما درست کرد. این مراکز حساسى است که ملت باید به آن توجه داشته باشند، اینطور نباشد که خیال کنند که حالا دیگر ما پیروز شدیم دیگر مسجد مى‌خواهیم چه کنیم. پیروزى ما براى اداره مسجد است. ما اگر نماز نباشد و آداب اسلامى نباشد، چه داعى داریم که بیائیم خودمان را به مهلکه بیندازیم و وارد این امور بشویم؟ ما براى اسلام این کارها را مى‌کنیم و شما، شما ملت براى اسلام قیام کردید و براى اسلام اینهمه زحمت کشیدید و دارید مى‌کشید. مراکزى که مراکز بسط حقیقت اسلام است، بسط فقه اسلام است و آن مساجد است، اینها را خالى نگذارید. این یک توطئه است که مى‌خواهند مسجدها را کم کم خالى کنند. یک چهار نفر آدمى که معلوم نیست اصلاً به مسجد و به اسلام و به اینها اعتقادى داشته باشد یا معلوم