الان در اینجا جمع بشوند، اختلاف ندارند براى آنکه آن جهات نفسانى را ندارند. آنوقت که یک طرف جهت نفسانى دارد و یا هر دو طرف جهت نفسانى دارند آنوقت اختلافات پیدا شود. کوشش کنید که آن جهات نفسانى بازیتان ندهد که منشأ مناقشه و اختلاف شود و در روزنامه‌ها این اختلافات منعکس شود و یا در جاهاى دیگر صحبت شود. یک مملکتى که گرفتار است در مقابل اجانب و در معرض خطر است و باید با همت خود مردم این مملکت مستقر شود و اساسش درست شود، اگر چنانچه اشخاص بخواهند با تفرقه و تشتت این مملکت را از باطن پوسیده کنند، قهراً به چنگ دیگران خواهد افتاد. همانطورى که ملاحظه کردید، مردم با هم مجتمع شدند و همه با هم فریاد الله اکبر زدند و این موانعى را که در مقابلشان بود همه را کنار زدند و الان وضع جورى شده است که هیچ قدرتى نمى‌تواند کارى بکند، یعنى نمى‌شود بر یک ملت مطلبى را تحمیل کرد ولى ممکن است زورگوئى بیاید و زورى بگوید و مثلاً وبائى وارد مملکت شود لکن نمى‌تواند یک ملتى که همه ایستادند و مى‌خواهند نشود، چنین مطلبى شود هیچ قدرتى نمى‌تواند تحمیل کند. نه آمریکا مى‌تواند تحمیل کند، نه شوروى، هیچ کدام تحمیل نمى‌توانند بکنند. من آن روزى که سفیر شوروى آمد پیش من، گفت که دولت افغانستان خواسته است که شوروى نظامى به آنجا بفرستد به او گفتم که این اشتباهى است که شوروى مى‌کند. البته دولت شوروى مى‌تواند افغانستان را قبضه کند ولى نمى‌تواند در آنجا مستقر شود. اگر شما خیال کردید بتوانید افغانستان را بگیرید و آن را آرام کنید این خیالى باطل است ملت افغانستان مسلم است، ایستاده‌اند در مقابل حکومت افغانستان، شما هم اگر بروید و هر قدرت دیگرى هم برود، آنجا را مى‌گیرد، اما نمى‌تواند آنجا را آرام کند و بالاخره شکست مى‌خورد. حالا هم عقیده‌ام همین است که در یک ملتى که همه شان یکصدا هستند و بحمد الله ایران دیگر حکومتى نداریم مخالف با ملت، ملت و دولت همه با همند در یک چنین مملکتى، کسى نى تواند بیاید و به این مملکت مطالبى را تحمیل بکند. و لهذا از خارج هى فریاد مى‌زنند که چه خواهیم کرد و چه خواهیم کرد. اگر یادتان باشد، آن اولى که این جوان‌ها رفتند و این مرکز جاسوسى را گرفتند، حرف‌هاى زیاد آمدند و گفتند و مثلاً گفتند بنا دارند چتر بازها را پیاده کنند، بنا دارند جوان‌هاى مسلمان را بیهوش کنند و بعد وارد لانه جاسوسى شوند و جاسوس‌ها را ببرند، که این حرف بى ربط است، بنا دارند دخالت نظامى کنند و یا بریزند و همه را قلع و قمع کنند همه‌اش حرف بود، حالا هم همه‌اش حرف است، از حرف‌ها هیچ وقت نترسید عمل توى این حرفها نیست که یک وقتى مثلاً اشغال نظامى بکنند. ما هم از آن‌ترسیم افغانستان هم اشغال نظامى شده و ما از افغانستان بهتر مى‌توانیم مبارزه کنیم.

على اى حال عمده این است که مبلغین آنها مع الاسف در بین خود ایرانى‌ها هستند وخواهند کارى بکنند که از داخل یک پوسیدگى پیدا شود و افراد و سازمان‌هاى داخل را به هم بریزند. اگر توانستند بین رئیس جمهور و شورا اختلاف بیندازند، اگر این مطلب را نتوانستند جناح‌هائى درست کنند براى ایجاد اختلاف و ایجاد شلوغى و از این کارها که دارند کنند. باید همه توجه به این داشته باشیم که یک مملکتى که پنجاه و چند سال، غیر از آن دو هزار و پانصد سال که بسیارى از مردم