لکن وقتى یک ملت همراه است با هم، امروز قضیه، قضیه ملت است، شما به عنوان ملت هستید، شما الان جدا از ملت نیستید، شما آن هستید که وقتى وارد مى‌شوید پیش ملت، براى شما گل مى‌بارند و ملت هم این است که شما به او نمى‌خواهید زور بگوئید، شما با ملت برادر هستید و همه با هم هستید. باید همه این قوا دستشان را به هم بدهند. این یک واجب شرعى است براى همه.

یک واجب شرعى است براى وکلاى مجلس که با دولت و با رئیس جمهور همراهى کنند، این یک تکلیف شرعى است براى رئیس جمهور و دولت که باید با مجلس همزبان باشند و هماهنگ باشند. اگر هماهنگ باشیم ما برده‌ایم و اگر بنا باشد هر کس از یک طرف بدود، او بخواهد خودش را نمایش بدهد و او بخواهد خودش را نمایش بدهد، هر کس بخواهد یک طرف برود، پاسدارها بخواهند فرض کنید دخالت در ژاندارمرى بکنند، ژاندارمرى بخواهد دخالت در کار پاسدارها بکند، آنها بخواهند در ارتش دخالت بکنند، کمیته‌ها بخواهند در جاهاى دیگر دخالت بکنند، فاسد مى‌شود کار. هر کسى باید کار خودش را خوب انجام بدهد. اگر یک مملکتى همه گروه هایى که هستند، همه جاهائى که اشخاص هستند و گروه‌ها هستند، کار خودشان را خوب انجام دهند، یک مملکت منظم مى‌شود، یک مملکتى مى‌شود که پیشرفت مى‌کند اما اگر بخواهد هر کس در کار دیگرى دخالت بکند، من بیایم در کار شما دخالت بکنم شما بیائید در کار من دخالت کنید، نه من مى‌توانم کارم را انجام بدهم نه شما مى‌توانید کارتان را بکنید. این یک وظیفه شرعى الهى است که من به همه مى‌گویم، نه مخصوص شما، براى همه است این، براى پاسدارهاست، براى پاسبان‌هاست، براى ارتش است، براى ژاندارمرى است، براى مجلس است، براى دولت است، براى رئیس جمهور است. این یک مسأله شرعى است. همه مکلفند شرعاًبه اینکه این کار را انجام بدهند و این چیزى که من مى‌گویم این است که لازم است این و باید بشود، هر کدام به وظایف قانونى خود باید عمل کنند. قانون براى همه وظیفه معین کرده. اگر یکى دست از قانون بردارد و بخواهد دخالت به کار دیگرى بکند، برخلاف شرع عمل کرده و آنوقت ممکن است که برخلاف شرع وقتى عمل کرد از باب نهى از منکر نسبت به او کارى انجام دهند. آقاى رئیس جمهور همان کارى که قانون برایش معین کرده، آن همان کارهاى مهمى که قانون براى او آورده، آن کار را خوب انجام دهد. مجلس آن وظایفى را که قانون برایش معین کرده همان را درست بکند، دیگر مجلس دخالت نکند در اجراء قوه مجریه و قوه قضائیه. قواى قضایى سرجاى خود کار قضایى را انجام دهند و این کار مهمى است. قواى مقننه باید کار تقنینیه شان را انجام بدهند و این کار مهمى است. دولت مجرى است و باید کار خودش را انجام بدهد و این کار مهمى است. ارتش باید کار خودش را انجام بدهد به آن حدودى که موظف است و این کار مهم است. اگر بنا باشد هر کدام در کار