صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ١٧٣

یعنى نه به آن خوبى که مراتب کمال را بشناسد، راجع به اعمال خودش مى‌داند دارد چه مى‌کند، شماها هم مى‌دانید که در این امانت آیا چه مى‌کنید؟ آیا به این طورى که رضاى خداست عمل مى‌کنید؟ و انشاءالله امیدوارم عمل بکنید و اگر خداى نخواسته قصورى در این امر دارید، جبران کنید، کار بسیار خوبى است، مسؤولیتش هم بسیار زیاد است. کار هر چه بزرگتر باشد مسوولیت هم به حجم آن بزرگ است.

قرض‌الحسنه از اعمال بسیار خوبى است و بهتر از همین‌طور پول دادن است و نکته‌اش هم، شاید یکى از نکته‌هایش هم این باشد که در قرض‌الحسنه، فعالیت دنبالش هست، در مجانى، شاید گدا درست کردن باشد، از این جهت این یک فعالیتى ایجاد مى‌کند، آن کسى که قرض مى‌کند و موظف است که بدهد این به فعالیت مى‌افتد که در وقت خودش بتواند قرضش را ادا کند و بعد هم مازادى که پیدا کرده است ادامه بدهد به کار خودش لکن آن کسى که نشسته کنار کوچه و از مردم چیزى مى‌خواهد، آن هیچ وقت در فکر این نیست که یک کارى بکند براى اینکه مطالبى ندارد، کسى نمى‌آید از او مطالبه کند که این که گرفتى بده. قرض بسیار اهمیت دارد و قرض‌الحسنه بسیار اهمیت دارد و در کمتر جاهائى است که به اندازه ربا در قرآن و سنت به او اهمیت داده شده باشد و او را مطرود کرده باشد و نکته‌اش هم این است که اگر ربا رواج بگیرد، فعالیت کم مى‌شود، یکى از نکاتش در مقابل کار نیست این سودى که مى‌برد، این توى خانه‌اش نشسته و عیاشى مى‌کند و پولش دارد مى‌زاید، یک همچو چیزى را که بخواهد ربا بگیرد آدم و تحمیل بکند به مسلمین، این از یک طرف یک ظلمى است به حسب آیه شریفه که تعبیر ظلم کرده است و از یک طرف دیگر بیکارى درست مى‌کند، این پول باید راه بیفتد و کار انجام بگیرد از آن و رزق پیدا بکند. اینها پول را همین طور مى‌گذارند آنجا دست یک کسى و مى‌خواهند این پول بزاید برایشان بدون کار و این در جامعه فساد بزرگى است و این را ظلم گفته است قرآن شریف لا تظلموا و لا تظلموا و آنطور تشبیه کرده است فاذنوا بحرب من الله این اهمیت زیاد دارد و به همان اندازه‌اى که قرض به ربا محکوم است به همان اندازه قرض به حسنه و بدون ربا و همین طور قرض دادن مطلوب است. و شما تکفل به یک امر بسیار بزرگى کردید و انشاءالله با اعمال شما و امثال شما ربا از مملکت اسلامى کوچ مى‌کند لکن توجه به خودتان باید داشته باشید. هر شخصى باید خودش را محاسبه کند. یکى از مناطق سیر، محاسبه آدم است، نوع انسان مراقبت از خودش بکند در روز که مشغول عمل است که خلاف نکند، شب هم که، آخر شب هم که مى‌رود از منزل خودش محاسبه کند، مثل یک کسى که از او استنطاق مى‌خواهد بکند، بازرسى مى‌کند، خودش را بازرسى کند ببیند که امروز چه کرده است. شما از خودتان هر شب بازرسى کنید و ببینید با این صندوق چه عمل کردید، آیا این بیچاره‌اى که آمده است قرض بگیرد با تلخى با او روبرو شدید؟ خیلى این اهمیت دارد ممکن است که یک نفر آدم هم قرض بدهد، جان هم بدهد، قرض‌الحسنه بدهد لکن ترشروئى کند یعنى قلب این قرض گیرنده را آزرده کند یعنى قلب محل تجلى خداست، قرض که مى‌دهید با خوشروئى، زود عملش را انجام بدهید هى مثل ادارات دولتى نباشد، زود کار را