انسان‌ها نبود، حتى این خلافت ظاهرى را هم قبول نمى‌کردند، مى‌رفتند، اما تکلیف بود، تکلیف خداست باید قبول کند تا بتواند آن مقدارى که مى‌تواند انسان درست کند، مع‌الاسف نتوانست معاویه را آدم کند چنانکه پیغمبر نتوانست ابوجهل و ابولهب و این صنف جمعیت را آدم کند، امیرالمومنین هم نتوانست معاویه و اتباع معاویه را آدم کند اما آمدند براى این کار، گمان نشود که اسلام شمشیر کشیده است براى این که قدرت پیدا کند مثل سایر حکومت‌ها، حکومت اسلامى اینطورى نیست، اگر کسى براى قدرت اقدام بکند و براى تحصیل قدرت شمشیر بکشد، این از اسلام دور است، این وارد در اسلام نشده است باز، ظاهراً مسلم است اما آن ایمانى که باید داشته باشد ندارد. انبیا آمده‌اند براى اینکه این قدرت‌ها را بشکنند، این قدرت‌هاى شیطانى را سرکوب کنند و نبى اکرم هم آمده بودند، آمدند براى اینکه این قدرت‌ها را بشکنند. این یکى از کارهائى است که انبیا دارند نه اینکه فقط این است. کار مهم انبیا این است که مردم را برسانند به آن نقطه کمال و سایر کارها وسیله است غایب، کمال مطلق است. انبیا مى‌خواهند که همه مردم بشوند مثل امیرالمؤمنین سلام الله علیه، لکن نمى‌شود، توفیق پیدا نمى‌کنند. اینطور نیست که انبیا براى دنیا آمده باشند، دنیا یک وسیله‌اى است براى کمال، چنانکه اهل دنیا هم این وسیله را به ضد کمال استعمال مى‌کنند. جنگ على ابن ابیطالب با جنگ معاویه ماهیتاً فرق دارد، ذاتاً فرق دارد، یکى شمشیر مى‌کشد و ظل الله است، ظل خداست، یکى شمشیر مى‌کشد و ظل شیطان است، ماهیتاً این دو تا با هم فرق دارند. آن که براى قدرت طلبى و شیطنت فعالیت مى‌کند با آن که براى خدا فعالیت مى‌کند، ذاتاً این دو تا با هم فرق دارند و کارهایشان ذاتاً فرق دارد. انبیا براى ثروت و قدرت و دنیا و رسیدن به حکومت ابداً یک قدم برنداشتند و اگر کسى گمان کند که انبیاء یا اولیاء بزرگ قدمى براى مسند برداشتند، این نمى‌شناسد آنها را، این انبیا را نشناخته است. مسندها همه در نظر انبیا پوچ است و قدرت همه پوچ.

روش پسندیده قرض‌الحسنه باعث از میان رفتن ربا و حرکت آفرین است

در اعمالى که ما انجام مى‌دهیم و شما آقایان هم یک مصداق خوبش را دارید انجام مى‌دهید و آن تکفل صندوق‌هاى قرض‌الحسنه است، گاهى عمل، خوب عملى است، نماز دیگر از اعمال بسیار بزرگ است لکن نمازگزار بد است، نماز خوب است، نمازگزار این را به ریا انجام مى‌دهد، جهنم مى‌رود، با نمازش جهنم مى‌رود. صندوق قرض‌الحسنه خوب است، صندوقدار خیلى کارش مشکل است، جدیت کنید که صندوقدار امینى باشید که براى ملت خودتان، براى مستمندان خودتان با فایده باشید و قصد اینکه به آنها یک مثلاً چیزى هم بفروشید نداشته باشید، براى خدا کار کنید و امانت را حفظ. این پول‌هایى که مردم به صندوق قرض‌الحسنه مى‌دهند اینها یک امانت‌هائى است دست صندوقدارها. من هیچ یک از آقایان را هم مى‌شناسم بله بعضى آقایان را مى‌شناسم نمى‌دانم که این بعضى آقایان واردند یا من باب اتفاق آمدند اینجا، لکن به عنوان صندوقدار کسى را نمى‌شناسم - شما همه خودتان مى‌شناسید خودتان را، هر آدمى خودش را خوب مى‌شناسد