هم هست. اگر رئیس دولت، رئیس جمهور تضعیف کند مجلس را، خودش قبل از مجلس سقوط مى‌کند و اگر مجلس تضعیف کند دولت و رئیس جمهور و آنهائى که اجرا مى‌خواهند بکنند، این خودشان هم تضعیف مى‌شوند و امروز صلاح نیست. اگر چنانچه در یک وقتى هم یک همچو مطلبى واقع بشود، آن هم یک جرم است، امروز این مسأله جرم بسیار بزرگ است براى اینکه در آن مواقعى که مملکت ما ابتلاء به این مصائب ندارد، خوب یک کار خلاف است اما کار خلافى نیست که مملکت ما را تهدید به نابودى و شکست بکند اما امروز که مملکت ما وضعش اینطورى است و نمى‌توانند آنهائى که عمال خارجى هستند و خود خارجى نمى‌توانند ببینند که در ظرف یک سال و دو سه ماه، چند ماه، تمام کارهائى که در چندین سال انجام نگرفته اینجا انجام گرفت، این را نمى‌توانند ببینند، اینها از اول هى خیال مى‌کردند که خوب، به خودشان وعده مى‌دادند که اصللاً جمهورى اسلامى، این پا نمى‌گیرد اصلش با او مخالفت مى‌کردند ((جمهورى، نه، لازم نیست اسلامى باشد، جمهورى ملى باشد)) ما از این ملى‌ها هیچى ندیدیم جز خرابکارى، اگر یک نفرشان آدمى بود که صحیحى بود، اسلامى بود که صحیح بود، ما ندیدیم چیزى از اینها. همه ما اسلامى پیش برویم، با برنامه اسلامى پیش برویم. پیروزى ما مرهون اسلام است، نه مرهون من است نه مرهون شما و نه مرهون هیچ قوه‌اى، مرهون اسلام است. اسلام به ما این پیروزى را داده است این یک نعمتى است که خداى تبارک و تعالى به ما اعطا کرده است و این نعمت را اگر چنانچه شکرگزارى نکنیم ممکن است که یکوقتى خداى نخواسته از ما بگیرند. شکرگزاریش به این است که همانطورى که در اول همه دست‌ها بلند شد که ما اسلام را مى‌خواهیم، جمهورى اسلامى را مى‌خواهیم، خداى تبارک و تعالى عنایت فرمود و اعطا کرد، اگر ما از حالا این دست‌ها را کنار بزنیم، یکى از این طرف برود و یکى از آن طرف برود و یکى یک چیزى بگوید و یکى یک چیز دیگرى بگوید و جبهه بندى بشود و دولت با مجلس، مجلس با دولت و همه با هم به هم بریزند ممکن است که عنایت خدا به واسطه کفران نعمت برداشته بشود و ما انحطاط همه چیز پیدا بکنیم و کشورمان باز برگردد به حال سابق، به همان ظلم‌ها و همان ستم‌هایى که همه دیدید و همه دیدیم. شکرگزارى به این است که شماهائى که وکیل ملت هستید کارشکنى براى دولت نکنید، هدایت کنید، هر جائى که پا را کنار مى‌گذارند هدایتش بکنید، دولت هم هر کس شود و هر کس هست و نخست وزیر هم هر کس هست، دولت هم هر کس هست، آنها هم کارشکنى براى مجلس نکنند، آنها قوه مجریه هستند همه روى قانون عمل بکنند. این قانونى که ملت برایش راى داده است، همین راى نداده است که روى طاقچه بگذارید و کارى به آن نداشته باشید، بروید مشغول کار خودتان بشوید. این قانون باید دست همه باشد و همه خدود را قانون معین بکند. قانون براى مجلس حدود معین کرده است، تخلف از این حدود نشود. براى رئیس جمهور تحدید کرده، حدود قرار داده، او هم تخلف نکند. براى نخست وزیر و امثال اینها و دولت‌ها حدود معین کرده، آنها هم نباید خارج بشوند. هر که خارج بشود از حدود، باید این را تنبه بدهند، هدایت کنند او را.