یک سال از فاجعه خونین ١٢ محرم ٨٣ (١٥ خرداد ١٣٤٢) گذشت، یک سال از مرگ فجیع عزیزان ملت سپرى شد، یک سال از بى‌خانمان شدن و بى‌سرپرست شدن یتیمان بى‌پدر و زن‌هاى بى‌شوهر و مادران داغدیده گذشت.

١٥ خرداد ننگى بر چهره هیئت حاکمه.

واقعه ١٥ خرداد ننگ بزرگى براى هیئت حاکمه به بار آورد، این واقعه فراموش شدنى نیست تاریخ آن را ضبط کرد، آیا ملت مسلمان چه جرمى مرتکب شده بود؟ زن‌ها و اطفال صغیر چه گناهى کرده بودند؟ چرا آنها را به مسلسل بستند؟ علماى اسلام و خطباء مذهبى چه جرمى داشتند؟ گناه آنها دفاع از حق بود، دفاع از قرآن کریم بود، به جرم نصایح مشفقانه و صلاح اندیشى اهانت شدند، به حبس کشیده شدند، محصور گردیدند، مبتلا به مصائب شدند.

دفاع از اسلام و استقلال و برائت از عمال اسرائیل جرم است؟!

علماء اسلام وظیفه دارند از احکام مسلمه اسلام دفاع کنند، از استقلال ممالک اسلامى پشتیبانى نمایند، از ستمکارى‌ها و ظلم‌ها اظهار تنفر کنند، از پیمان با دشمنان اسلام و استقلال و ممالک اسلام اظهار انزجار کنند، از اسرائیل و عمال اسرائیل، دشمنان قرآن مجید و اسلام و کشور برائت جویند، از اعدام‌هاى بى‌جهت و تبعیدهاى دستجمعى و محاکمات غیر قانونى و محکومیت‌هاى بدون مجوز بیزارى جویند و صلاح حال ملت و مملکت را در هر حال بیان کنند، اینها جرم است؟ اینها ارتجاع سیاه است؟