بیچاره بکن که بعضى از آنهافرار کردند از ایران، در همین جا بعضى هستند، در نمى‌دانم جاهاى دیگر هم بعضى. اگر یک صد تا تلگراف از اینجا، از علماى اینجا، از فضلاى اینجا و از طلاب اینجا برود، اجتماع را تاثیر دارد، لکن کو که یک همچنین چیزى بشود؟ اگر اعتراض نکنند که چرا اعتراض مى‌کنید خیلى ما متشکر هستیم. ما تکلیف نداریم واقعا؟ ما باز به حال این ملت بنشینیم نگاه کنیم هر چه سر ملت مى‌آید، همان برویم حرم حضرت امیر و یک دعایى بکنیم، همین مقدار کافى است براى ما؟ یا مایى که داریم در پناه اسلام و با بودجه اسلام، این بودجه‌اى که یک جزئى، جزئیش را به ما مى‌دهند معذلک با بودجه اسلام داریم زندگى مى‌کنیم، براى اسلام یک قدم نباید برداریم؟ ترته اسلام است؟ خوب آن هم بسیار خوب سر جاى خودش، اما کافى است همین؟ کفایت مى‌کند که ما جمع بشویم در مسجد کذا و کذا و فقه بخوانیم و اصول بخوانیم لکن غافل باشیم از همه جهات مسلمین؟ غافل باشیم از اینکه این یهود مى خواهد ممالک اسلامى را قبضه کند تا این جا برسد، تا همه جا برسد. این امور را مى‌خواهد خراب کند؟ ما باید غافل باشیم از این؟ آن وقت این کسى که نفت به این آدم مى‌دهد مسلم است؟ این اعتراض ندارد که آقا نفت، نفت مسلمین را چرا به کفار مى‌دهید؟ نفت مسلمین را چرا به کسى که در حال جنگ با مسلمین است مى‌دهید؟ او جواب دهد (من نوکرم، این طور فرمودند باید اطاعت کنم.) نوکر باید اطاعت کند چاره ندارد. خودش گفت که مرا، مرا نصب کردند، خود متفقین آمدند در این جا، در یکى از نطق هایش گفت، گفت متفقین آمدند در ایران و صلاح این دیدند که من باشم، که خاندان کذا باشد. خدا لعنتشان کند با این صلاحشان.

بر ملت است که با جشن‌هاى ٢٥٠٠ ساله مبارزه منفى کنند.

کسى که دست‌نشانده دیگران است، خدمت باید بکند، نمى‌تواند نکند. هواى نفس است، همه‌اش هواى نفس است. ریختن به دانشگاه جز هواى نفس هیچى نیست، ریختن به مدرسه فیضیه و آن فضاحتى که در مدرسه فیضیه آورد که شما خوابش را ندیدید، آن بساطى که در مدرسه فیضیه دادند، سید جوان را از پشت بام انداختند پائین که آوردندش منزل ما با کمر افسرده و شکسته، آن قدر عمامه سر تفنگ‌ها کردند، آتش زدند، به جعفر بن محمد جسارت کردند، به قرآن جسارت کردند، ما براى اینها باید جشن بگیریم؟! جشنى براى ما نمانده است، براى ملت ایران چه جشنى مانده است؟ ملت ایران موظف است که با این جشن مبارزه منفى بکند، مثبت نه، لازم نیست، از خانه بیرون نیایند وقتى که این جشن‌ها هست، شرکت نکنند در جشن ها، جایز نیست شرکت کردن در این جشن‌ها، هر چه مى‌توانند از زیر بار این طور چیزها بیرون بروند.

اگر علماى ایران دسته جمعى اعتراض کنند، همه‌شان را مى‌گیرند؟! همه علماى ایران را مى‌گیرند واعدام مى‌کنند یا تبعید مى‌کنند؟! اگر از تمام مملکت ایران، علماى ایران که اقلاً ١٥٠ هزار نفر معمم در ایران دارد و آن همه ملا و مرجع و حجت الاسلام و آیت الله دارد، اگر اینها اعتراض کنند و این مهر سکوت را بردارند و این امضاء را که به سکوت آنها امضاء حساب مى‌شود، این مهر را