چهل روز از مرگ و ضرب و جرح عزیزان ما گذشت، چهل روز است بازماندگان کشتگان مدرسه فیضیه بر عزیزان خود سوگوارى مى‌کنند. دیروز پدر قد خمیده مرحوم سید یونس رودبارى که آثار عظمت مصیبت، چهره‌اش را در هم شکسته بود، به ملاقات من آمد.باچه زبان مى شود مادرهاى فرزند مرده و پدرهاى غمدیده را تسلیت داد؟ باید به پیغمبراسلام صلى الله علیه و آله و امام عصر عجل الله تعالى فرجه عرض تسلیت کرد.

ما براى خاطر آن بزرگواران سیلى خوردیم و جوانان خود را از دست دادیم. جرم ما حمایت از احکام اسلام و استقلال ایران است. ما براى اسلام، اینهمه اهانت شده و مى‌شویم. ما در انتظار حبس و زجر و اعدام نشسته‌ایم. بگذار دستگاه جبار هر عمل غیر انسانى که مى‌خواهد بکند، دست و پاى جوانان ما را بشکند، مریض‌هاى ما را از مریضخانه بیرون کند و ما را تهدید به قتل و هتک اعراض کند، مدارس علم دین را خراب کند، کبوتران حرم اسلام را از آشیانه خود آواره کند.

در این چهل روز ما نتوانستیم احصائیه مقتولین و مصدومین و غارت شدگان را درست به دست بیاوریم، نمى‌دانیم چند نفر در زیر خاک و چند نفر در سیاه چال‌هاى زندان‌ها و چند نفر در پنهانى به سر مى‌برند، چنانکه بعد از سالهاى دراز عدد مقتولین مسجد گوهر شاد را که با کامیون‌ها حمل کردند، نمى‌دانیم.

به اعتراف مامورین، تمام جنایات و قانون شکنى‌ها به امر شاه است‌

اشکال بزرگ آن است که به هر دستگاهى که رجوع مى‌شود، مى‌گویند: اینها که شده است به امر اعلیحضرت !! است و چاره‌اى نیست، از نخست وزیر تا رئیس شهربانى و فرماندار قم همه گویند: فرمان مبارک !! است، مى‌گویند: جنایات مدرسه فیضیه به دستور ایشان است، به دستور اعلیحضرت!! مریض‌ها را از مریضخانه بیرون کردند، به دستور ایشان است که اگر در جواب حضرت آیت الله حکیم کارى انجام دهید، کماندوها و زن‌هاى هر جایى را به منازل شماها بریزیم و شماها را