حمله کماندوها و مامورین انتظامى دولت با لباس مبدل و به معیت و پشتیبانى پاسبان‌ها به مرکز روحانیت، خاطرات مغول را تجدید کرد، با این تفاوت که آنها به مملکت اجنبى حمله کردند و اینها به ملت مسلمان خود و روحانیین و طلاب بى‌پناه. در روز وفات امام صادق علیه‌السلام، با شعار جاوید شاه به مرکز امام صادق و به اولاد جسمانى و روحانى آن بزرگوار، حمله ناگهانى کردند و در ظرف یک دو ساعت، تمام مدرسه فیضیه، دانشگاه امام زمان صلوات الله و سلامه علیه را با وضع فجیعى در محضر قریب بیست هزار مسلمان غارت نمودند و درب‌هاى تمام حجرات و شیشه‌ها را شکستند، طلاب از ترس جان، خود را از پشت بام‌ها به زمین افکندند، دست‌ها و سرها شکسته شد، عمامه طلاب و سادات ذریه پیغمبر را جمع نموده آتش زدند، بچه‌هاى شانزده هفده ساله را از پشت بام پرت کردند، کتاب‌ها و قرآن‌ها را چنانکه گفته شده پاره پاره کردند.

ضربات رژیم شاه به روحانیت.

اکنون روحانیون و طلاب در این شهر مذهبى تأمین جانى ندارد، اطراف منازل علما و مراجع محصور به کارآگاه و گاهى کماندو و مامورین شهربانى است، مامورین تهدید مى‌کنند که سایر مدارس نیز به صورت فیضیه در مى‌آوریم. طلاب محترم از ترس مامورین لباس‌هاى روحانیت را تبدیل نموده‌اند. دستور داده‌اند که طلاب را به اتوبوس و تاکسى سوار نکنند. در مجامع عمومى مامورین درجه‌دار به روحانیین عموما و به بعضى افراد، با اسم ناسزا مى‌گویند و فحشهاى بسیار رکیک مى‌دهند، شبها پاسبان‌ها ورقه‌هاى فجیع با امضاء مجهول پخش کنند.