ما رابه آن الطافى که خفى است و ما مطلع بر آ ن نیستیم، ما را بر آنها مطلع بفرماید تا اینکه ما هم مثل اشخاصى که معرفت دارند به مقام ربوبیت، معرفت دارند به مدارج انسانیت و دنیا را مد نظرشان نمى‌آورند، استقلال به آن نمى‌دهند، مآرب دنیایى‌شان تحت نظرشان نیست مستقلا و اینجا را طریق مى‌دانند از براى جاهاى دیگر، از براى سعادت‌هاى بزرگ دیگر، اگر ما هم ان شاء الله توفیق خدا بدهد و ما هم برسیم به یک همچو مرتبه‌اى، آن مرتبه‌هایى که ما نمى‌توانیم ادراکش بکنیم نمى‌توانیم در این عالم که هستیم - نمى‌توانیم - بفهمیم چه مدارجى است، چه عوالمى است، چه بساطى است، این بساط دنیا- را- چشم‌مان را همه‌اش را باز کردیم و این دنیایى که ما نظر الله الیه منذخلقه (به حسب روایت)، به عالم اجسام در روایت هست که نظر لطف خداى تبارک و تعالى نکرده است منذخلقه. (از آغاز خلقت) با اینکه این عالم اجسام و این عالم طبیعت، اینطورى که تا حالا ادراک کرده‌اند، تا حالا کشف کرده‌اند محیرالعقول است، عقول ماها به آن نمى‌رسد، آنقدرى که تا حالا فهمیده‌اند و ماعدایش هم الى ما شاء الله هست که کسى دستش به نورش نمى‌رسد، ستاره‌هایى هست که - نورشان ٦ بیلیون سال - ٦ بیلیون سال نورشان به زمین مى‌رسد، این عدد را تفهیم آنرا نمى‌توانیم بکنیم. در بعضى نوشته‌ها هست که بعضى از ستاره‌ها اگر جوفش را باز کنند ٥٠٠ میلیون شمس در آنجا جایش مى‌شود و بعضى از ستاره‌ها هست که اگر در مرکز شمس بگذارند تا زمین مى‌آید، بزرگیش هست،این پهناورى که عقول به آن نمى‌رسد، کسى نمى‌تواند بر آن اطلاع پیدا کند، اینها همه‌اش عالم دنیاست عالم پست است. بعضى از اهل معرفت مى‌گفتند اینکه این عالم را دنیا گذاشته است اسمش را، براى اینکه خجالت مى‌کشد واقع این قضیه را، واقع دنیا را بفرماید، از این جهت - همین - با همین اسم به دنیا تعبیر کرده است. این عالم با این پهناورى، با این بساط، عالم دنیاست. این آسمان‌ها با همه چیزهایى که تا حالا کشف شده است، (به حسب لسان قرآن زینا السماء الدنیا بزینة الکواکب)، آسمان پایین، پایین، اینکه همه تا حالا کشفش کرده‌اند اینها همه در لسان قرآن، آسمان پایین است، آن آسمان‌هاى بالا را باز کشف نکرده‌اند که چه خبر است، در عین حال بر حسب روایت مانظر الیه نظر لطف منذ خلقه و بر حسب قرآن هم که متاع اسمش باشد حیات دنیا. حیات آخرت، حیات است، زنده است، اینجا زندگى نیست، مردگى است اینجا، حیات آخرت، حیات است دارالاخرة لهى الحیوان ما اطلاع نداریم در آن.

از تکالیف الهیه که الطافى الهى است، غفلت نکنید.

در عین حال ما در اینجا که هستیم، از قبل خداى تبارک و تعالى مأموریت‌ها داریم. ما تا دراین حیات دنیوى هستیم، تا در اینجا هستیم، مأموریت‌ها از طرف خداى تبارک و تعالى داریم و باید قیام کنیم به این مأموریت‌ها، باید غفلت نکنیم از تکالیف الهیه، تمام تکالیف الهیه الطافى است الهى و ما خیال مى کنیم تکالیفى است، همه‌اش الطاف است، چه تکالیف فردى که براى هر نفرى هست براى تربیت او، براى تکمیل او، براى اینکه غیر از این راه، راه تکمیل و راه ترقى نبوده است، درجاتى هست که