ارزنده است، ببینید ما تا حالا یک همچنین خدمتى کردیم؟ آنها دانشجوهاى علوم جدیده هستند منتها دانشجوى مسلم بیدار، من و شما هم دانشجوى قدیم هستیم لکن خواب و گرفتار. اوضاع این جا که نباید یک کلمه صحبت کرد! اصلا صحبت، با مرجعیت منافات دارد! صحبت، با آخوندى اصلاً منافات دارد! آخوند نباید صحبت کند!

روحانیت باید در کار دولت دخالت کند.

حضرت امیر ملا نبود خطبه‌هاى به آن طولانى داشت؟! حضرت رسول خودشان خطبه‌هاى به آن طولانى دارند، ایشان ملا نبودند؟! وقتى نوبت به ماها مى‌رسد عذرها درست مى‌کنیم براى این که ما مى‌خواهیم از زیر بار در برویم. شما این طور تربیت نشوید آقا، شما موظفید براى این که به اسلام خدمت بکنیید موظفید، خدمت همین نیست که درس بخوانید،این هم یک شعبه است، موظفید که گرفتارى‌هایى را که براى مسلمین پیش مى‌آید، شما دخالت در آن بکنید، موظفید دخالت بکنید. هى به گوش ما خواندند که آقا شما چکار دارید با کار دولت، دولت است، نمى دانم چه است، هى به گوش ما خواندند ما هم باورمان آمد که نباید دخالت در کار دولت بکنیم، نباید معارضه بکنیم.

مخالفت اولیاء الله با حکام جائر.

از اول تاریخ بشر تا حالا، دولت‌هاى جائر را مقابلشان انبیا ایستاده بودند و علما ایستاده بودند، آنها عقلشان نمى رسید؟! خداى تبارک و تعالى که موسى را مى‌فرستد که این شاهنشاه را از بین ببر، خداى تبارک و تعالى مثل من و شما نمى‌دانست قضیه را که نباید با شاه مخالفت کرد؟! در روایت است که، طبرى نقل مى‌کند که ملک الملوک را پیغمبر فرموده است که منفورترین کلمات است پیش من، یعنى شاهنشاه، این جزء کلمات منفور است که به کسى از بشر نسبت داده شده، این مال خداست. از اولى که بساط انبیا بوده است تا زمان رسول اکرم تا بعدها زمان ائمه (علیهم‌السلام) مرتب مقابله کردند، توى حبس هم بودند مقابله کردند، موسى بن جعفر توى حبس هم مقابله مى‌کرد، حضرت ابى عبدالله با آن تقیه کذائى و کذائى، آن روایت معموله را مى فرماید و مقابله مى‌کند با آنها، مقابله مى‌کند با کلام، با تبلیغ، تبلیغ بر ضدشان مى‌کند، مردم را سوق مى‌دهد به خلاف آنها، معاویه یک سلطانى بود در آن وقت، حضرت امام حسن بر خلافش قیام کرد در صورتى که آنوقت همه با آن مردک بیعت کرده و سلطانش حساب مى کردند، حضرت امام حسن قیام کرد تا آنوقتى که مى‌توانست، وقتى که یک دسته علاف نگذاشتند که کار را انجام بدهد، با آن شرایط صلح کرد که مفتضح کرد معاویه را، آن قدر که حضرت امام حسن معاویه را مفتضح کرد به همان قدر بود که سیدالشهدا یزید را مفتضح کرد.

مقابله همیشه بوده است بعدها هم علماى بزرگ همیشه، همیشه علماى بزرگ مخالفت مى‌کردند باقدرت‌ها، همیشه علماى بزرگ مخالفت مى‌کردند براى این که مى‌دیدند که این مخالفین، قلدرها، بودجه مملکت را خرج عیاشى‌هاى فرنگشان و کذا مى‌کنند، قرض مى‌کنند به عهده این ملت و مى‌روند