من احساس تکلیف مى‌کنم که در بعضى از فرصت‌ها تذکراتى راجع به گرفتارى مسلمین به آقایان بدهم، شاید آقایان هم براى خودشان احساس تکلیف کنند و شاید در صدد برآیند که آن اندازه‌اى که مى‌توانند، کمک کنند به برادران مسلمشان ولو کمک به نحو تبلیغ باشد، کمک به نحو تلگراف و کاغذ باشد.

هواهاى نفسانى، سرچشمه گرفتارى‌هاى مسلمین.

از اول مسلمین و اسلام گرفتار هواهاى نفسانیه‌اى بوده اند و این گرفتارى‌ها که ماالان داریم سرچشمه‌اش همان هواهاى نفسانى بود که بعد از رسول اکرم (ص) به واسطه آن هواها نگذاشتند که حکومت حق تشکیل بشود. اگر گذاشته بودند که حکومتى که اسلام مى‌خواهد، حاکمى را که خداى تبارک و تعالى امر به تعیینش فرموده است،رسول اکرم(ص) تعیین فرمود،اگر گذاشته بودند که آن تشکیلات پیش بیاید، حکومت، حکومت اسلامى باشد حاکم، حاکم منتخب منصوب من قبل الله تعالى باشد،آن وقت مردم مى‌فهمیدند که اسلام چیست و معنى حکومت اسلامى چیست. مع الاسف بعد از رسول الله (ص) منحرف کردند مردم را از آن چیزى که پیغمبر امر فرموده بود و اتکاء به انحراف در زمان خود هم نبود بلکه زمینه فراهم کردند از براى این که تا آخر نشود یک حکومت اسلامى تشکیل بشود.

حکومت امیر مومنان، درس عبرتى براى اسلام و مسلمین.

قضیه معاویه از چیزهایى بود که با دست سابقین، آن مشایخ سابق این زحمت براى مسلمین و اسلام پیش آمد و از این اختلاف داخلى که بدتر از هر نحو اختلافى بود پیش آمد و حضرت امیر (ع) مبتلا شد به این اساسى که آنها درست کرده بودند و بعد از ایشان هم حکومت از صورت اسلامى به کلى خارج شد و به صورت ملک الملوکى یا شاهنشاهى بیرون آمد و تا آخر هم، تا حالا هم، اسلام به خودش یک حکومت اسلامى مگر یک چند صباحى که حضرت امیر سلام الله علیه - بعد از رسول الله و بعد از آن حرف‌ها متصدى امر شدند، ندید، آن هم با آن همه گرفتارى‌هایى که پیدا کرد، گرفتارى جنگ جمل،