پس از اهداى سلام لازم است تذکراتى بدهم که امید است به صلاح مسلمین و خصوصاً دولت عراق باشد. در این عصر که تمام دولت‌ها حتى دول بزرگ کوشش مى‌کنند که جلب انظار ملت‌ها را بنمایند و براى خود و ملت خود وجاهت تحصیل کنند و صوت عدالت خود را به اسماع عالمیان برسانند، مصلحت نیست که دولت عراق دست به کارى بزند که در بین ملت‌هاى آزاد جهان خصوصاً مسلمین انعکاس ناروایى داشته باشد. در عصرى که دولت ها به انواع تبلیغات مى‌خواهند برمتحدین و متفقین خود بیفزایند و ملت‌ها را به بلوک خود منتقل کنند، صلاح نیست دولت عراق ملت‌هاى بزرگ را از خود برنجاند و موجب تبلیغ بر ضد خود شود.

ملت ایران خود را از ملت عراق جدا نمى‌داند و در مشکلاتى که براى این مملکت اسلامى پیش آمده در رأس مدافعین و مجاهدین بوده است. از مجاهدات علماء ایران و در رأس آنها مرحوم آیت الله سید محمد کاظم یزدى و مرحوم آیت الله آقا میرزا محمد تقى شیرازى - قدس سرهما - مدت زیادى نمى‌گذرد. مسلمین به حکم اسلام باید ید واحد باشند که بتوانند دست اجانب و مستعمرین را از دخالت در کشور خود قطع کنند. قطع نظر از جهات سیاسى ایرانیان از لحاظ اقتصادى نیز به عراق یارى مى‌رسانند. به نظر اینجانب این عمل با این شدت و خشونت که مامورین انجام مى‌دهند در این سرماى مرگبار که زنان و اطفال در معرض هلاک هستند، به حیثیات سیاسى و به اقتصاد مملکت صدمه مى زند. با توجه به این جهات و جهات دیگر انتظار مى‌رود که در این امر تجدید شود و مراعات اخوت اسلامى که مورد سفارش اکید خداوند و حضرت رسول اکرم - صلى الله علیه و آله - است، بشود. والسلام

روح الله الموسوى الخمینى