حوادث اخیر ایران که قتل فجیع مرحوم سعیدى مترتب بر آنهاست، موجب کمال تاثر است. این تنها مرحوم سعیدى نیست که با این وضع اسف‌انگیز در گوشه زندان از پاى در مى‌آید بلکه چه بسا افراد مظلوم و بى‌گناه به جرم حقگوئى در سیاه‌چال‌هاى زندان مورد ضرب و شتم و شکنجه‌هاى وحشیانه و رفتار غیرانسانى قرار مى‌گیرند. این خوان یغما که مدت‌هاست مورد هچوم چپى و راستى قرار گرفته و گاهى با صراحت تقسیم گردیده، اکنون با عناوین دیگر با کمال عوامفریبى نقشه‌کشى شده و مورد تقسیم قرار گرفته است. از طرفى کارشناسان چپى که مقصود آنها اسارت شرق و ملل اسلامى است به اسم تاسیس کارخانه ذوب آهن ( که نفع آن براى استعمار و کسب وجهه دستگاه جبار بیشتر از نفعى است که به ملت مى‌رسد) و از طرف دیگر کارشناسان و سرمایه‌داران بزرگ آمریکابه اسم عظیم‌ترین سرمایه‌گذارى خارجى براى اسارت این ملت مظلوم به ایران هجوم نموده‌اند، سرمایه‌دارانى که بنا به نوشته بعضى از روزنامه‌ها هر لحظه از عمرشان ده‌ها هزار دلار قیمت دارد، باید دید براى چه منظور در تهران اجتماع مى‌کنند؟ آیا براى غمخوارى و انساندوستى است؟! کسانى که دنیا را به خاک و خون کشیده‌اند و ده‌ها هزار انسان را براى شهوات به زیر خاک کرده‌اند در اینجا دوست صمیمى ما هستند؟!! یا نفوذ دولت ایران و عظمت شاه موجب این امر است؟! (این را هم همه مى‌دانند) یا سودجوئى سیاسى و اقتصادى با دامنه وسیع آن که پایگاهش ایران و دنبال آن سایر ممالک اسلامى و دیگر ممالک شرقى است از یک طرف و خودباختگى دستگاه ننگین ایران در مقابل استعمار چپ و راست از طرف دیگر موجب این بدبختى هاست؟