قرآن که دعوت به تفکر و اندیشه می‌نماید علاوه بر اینکه راههای لغزش‌ اندیشه را ارائه داده است ، منابع تفکر را نیز ارائه داده است ، یعنی‌ موضوعاتی که شایسته است انسان در آن موضوعات فکر خویش را به کار اندازد و از آنها به عنوان منابع علم و اطلاع خویش بهره‌گیری نماید نیز ارائه داده است . در اسلام به طور کلی با صرف انرژی فکری در مسائلی که نتیجه‌ای جز خسته‌ کردن فکر ندارد یعنی راه تحقیق برای انسان در آنها باز نیست و همچنین‌ مسائلی که فرضا قابل تحقیق باشد فائده‌ای به حال انسان ندارد مخالفت شده‌ است . پیغمبر اکرم علمی را که دارد بودن آن سودی نبخشد و نداشتن آن زیانی‌ نرساند بیهوده خواند اما علومی که راه تحقیق در آنها باز است و به علاوه‌ سودمند می‌باشد مورد تایید و تشویق اسلام است .