انسان و ایمان - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣

هر گروهی به یکی از مختصات و امتیازات انسان توجه کرده‌اند از این رو انسان با تعبیرها و تعریفهای مختلف و متفاوتی تعریف شده است از قبیل : حیوان ناطق ( تعقل کننده ) ، مطلق طلب ، لایتناهی ، آرمانخواه ، ارزشجو ، حیوان ماوراء الطبیعی ، سیری ناپذیر ، غیر معین ، متعهد و مسؤول ، آینده‌نگر ، آزاد و مختار ، عصیانگر ، اجتماعی ، خواستار نظم ، خواستار زیبایی ، خواستار عدالت ، دو چهره ، عاشق ، مکلف ، صاحب وجدان ، دو ضمیری ، آفریننده و خلاق ، تنها ، مضطرب ، عقیده پرست ، ابزارساز ، ماورا جو ، تخیل آفرین ، معنوی ، دروازه معنویت ، و . . . بدیهی است که هر یک از این امتیازات به جای خود صحیح است اما شاید اگر بخواهیم تعبیری بیاوریم که جامع تفاوتهای اساسی باشد همان به که از علم و ایمان یاد کنیم و بگوئیم انسان حیوانی است که با دو امتیاز " علم‌ و ایمان " از دیگر جانداران امتیاز یافته است .

آیا انسانیت رو بناست ؟

دانستیم که انسان نوعی حیوان است ، از این رو مشترکات زیادی با سایر جانداران دارد ، در عین حال یک سلسله امتیازات اساسی ، او را از سایر جانداران متمایز ساخته است . وجوه مشترک انسان با حیوان ، و وجوه امتیاز او از حیوان سبب شده که‌ انسان دارای دو زندگی باشد ، زندگی حیوانی و زندگی انسانی ، و به تعبیر دیگر زندگی مادی و زندگی فرهنگی .