مقام امام و رهبر مردم قرار می‌دهد ، نخست خود را تعلیم دهد ، سپس مردم‌ را . معلم و مؤدب خویشتن ، بیش از معلم و مؤدب دیگران ، شایسته اکرام‌ و احترام است " .

علی فرمود : « الطمع رق موبد » [١] طمع بردگی جاوید است ، در هر بردگی امید رهائی از طرف مالک هست مگر بردگی از نوع طمع‌ ، که امیدی از جانب مالک به رهائی نیست . در اینجا اختیار رها شدن به‌ دست برده است نه مالک . آنکس که می‌خواهد امر خدا را بپا دارد ، باید از این اسارت رها باشد . حریت و آزادی معنوی شرط توفیق مصلح دینی است‌ . همچنانکه یک زبون ملاحظه کار توفیق اصلاح خدائی نمی‌یابد ، و همچنانکه‌ یک گرفتار بیمار موفق به مداوای جامعه خود نمی‌گردد ، یک اسیر و بنده‌ مطامع نفسانی نیز موفق نخواهد شد دیگران را از اسارتهای اجتماعی یا معنوی‌ باز دارد .
پروردگارا تو مالک دلها و اندیشه هائی ، دلهای همه در دست توست ، ما را بر راه راست ثابت نگهدار و از شر نفس اماره محفوظ بدار .
شعبان ٩٨

[١] نهج البلاغه ، کلمات قصار ، حکمت . ١٧١