فهرس الصدريه في الاجازات العليه - الهمداني، علي اكبر بن شير محمد - الصفحة ٣٥٤
ساير فرق است و در تهران ، به سال ١٣٠٢ به چاپ رسيده است . [١] ١٥ . ناسخ التفاسير وناصر النحارير : كلمات قرآنى را به ترتيب حروف الفبا تفسير كرده و در آن ، از بيست تفسير علماى شيعه استفاده كرده و از علماى اهل سنّت ، نقل نمى كند و در حدود هشتاد هزار سطر است . [٢]
تاريخ فوت و محل دفن وى
صدر الاسلام ، پس از ساليان درازى كه در نجف اشرف سكونت داشت ؛ بنا به شهادت مصادر ، به سال ١٣٢٢ق به زادگاه خويش همدان مراجعت كرد و در آن شهر به وظايف خود مشغول شد . نكته قابل توجه آن كه تمام مصادر ، تاريخ مراجعه وى به همدان را سال ١٣٢٢ نوشته اند ؛ ولى از اجازات وى چنين معلوم مى شود كه تا سال ١٣٢٣ در نجف اشرف بوده و در اين سال به شهر خود بازگشته است . حتى مرحوم ميرزا حسين تهرانى در اجازه اش ، به مراجعت وى اشاره كرده كه چون عازم بازگشت به وطنش بوده ، اين اجازه براى او صادر شده است . سرانجام ، وى در سال ١٣٢٥ در زادگاهش ديده از جهان فرو بست و بنا به وصيّتش جسد او را به نجف اشرف برده ، در آن مكان مقدس ـ چنان كه خود در اكثر كتبش براى دفن در آن مكان شريف ، دعا نموده است ـ به خاك سپردند . همه كتب تراجم ، فوت وى را در همدان و به سال ١٣٢٥ نوشته اند . مرحوم شيخ آقا بزرگ تهرانى نيز در نقباء البشر و در مجلدات مختلف
[١] همان ، ج١٥ ، ص٢٨ (ش١٥٣) وج١٨ ، ص٢٣٥ (ش١٠٥٠) ؛ مؤلّفين كتب چاپى ، ج٤ ، ص٥٠٨ ؛ فهرست كتب چاپى ، ج٤ ، ص٤٥١٦ .[٢] همان ، ج٢٤ ، ص٥ .