انديشه اجتماعى در روايات امر به معروف و نهى از منكر

روش كار

فصل اول كليات(مفاهيم جامعه شناختى)

1 حيطه روان شناسى

1 - 1 لذت و رنج

1 - 1 - 1 انگيزه هاى طبيعى و اكتسابى

1 - 2 طبقه بندى مازلو

2 فرهنگ

2 - 1 تعريف فرهنگ

2 - 2 ويژگى هاى فرهنگ

3 اجتماعى شدن

3 - 1 فرآيند اجتماعى شدن

3 - 2 مكانيسم هاى اجتماعى شدن

3 - 2 - 1 يادگيرى

3 - 2 - 2 درونى كردن ديگرى

3 - 3 محيطهاى اجتماعى شدن

3 - 3 - 1 محيط تعلق

3 - 3 - 2 محيطهاى مرجع

3 - 3 - 3 انطباق

3 - 3 - 4 تطابق نوآور

4 كنترل اجتماعى

4 - 1 انواع كنترل اجتماعى

4 - 2 مكانيزم هاى كنترل اجتماعى

فصل دوم چارچوب تئوريك

بررسى نظريه ها

1 كجروى اجتماعى

1 - 1 نظريه نابسامانى اجتماعى از مرتن

1 - 2 نظريه خنثى سازى

1 - 3 نظريه پيوستگى اختلافى

1 - 4 نظريه انگ(برچسب) زنى

1 - 5 جمع بندى نظريه ها

2 نظريه هاى كنترل اجتماعى

2 - 1 منبع اطلاع

2 - 2 ماهيت اطلاع

2 - 3 ويژگى هاى مخاطب

2 - 4 توجيه ناكافى و تغيير نگرش

2 - 5 اختراع

2 - 6 اشاعه

2 - 7 فرهنگ پذيرى

2 - 8 سازمان اجتماعى جدايى و توافق

2 - 9 نتيجه گيرى

فصل سوم تبيين اجتماعى روايات امر به معروف و نهى از منكر

1 انديشه اجتماعى شدن در روايات

1 - 1 شكل گيرى گروه يا سازمان اجتماعى بر محور ايده ها

1 - 2 سطوح مختلف همنوايى با ارزش ها و هنجارها

1 - 3 همنوايى با ارزش ها

1 - 4 نهادى شدن در نظام اجتماعى

2 كنترل اجتماعى در روايات(مراتب نهى از منكر)

2 - 1 ترشرويى، كمترين ميزان اعمال كنترل اجتماعى

2 - 2 طرد اجتماعى

2 - 3 فشارهاى اجتماعى

2 - 4 پيوندهاى گروهى، عامل كنترل اجتماعى

3 عوامل مؤثر بر پذيرش كنترل اجتماعى

3 - 1 تداوم فرهنگ

3 - 1 - 1 تداوم فرهنگ، شرط گسترش كنترل اجتماعى

3 - 1 - 2 گزينشى بودن پذيرش عناصر جديد فرهنگى

3 - 1 - 3 تعامل، موجب يگانگى فرهنگى(تقيه)

3 - 2 محبت

3 - 3 ماهيت اطلاع

3 - 4 مورد اعتماد بودن

3 - 5 خواستار راهنمايى

3 - 6 زمينه هاى اجتماعى

4 آثار مثبت كنترل اجتماعى

4 - 1 همه خوبى ها در جامعه، معلول كنترل دينى

4 - 2 ويژگى هاى ساختار اجتماعى - فرهنگى مناسب با رواج

5 آثار منفى نبود نظارت دينى

5 - 1 تسلط بدان

5 - 2 ويژگى هاى ساختار اجتماعى - فرهنگى منحط(بسيار بد)

6 انگيزه هاى ترك امر به معروف و نهى از منكر

6 - 1 ترس

6 - 2 طمع

7 سلسله مراتب ارزش ها از نظر اسلام

7 - 1 آرام ترين تغيير فرهنگى، تغيير در ارزش ها

فصل چهارم جمع بندى و نظر نهايى

1 تيپولوژى گروه هاى اوليه

2 تلاش هاى گروه براى افزايش همرنگى فرد

3 كاربرد آموزش و تبليغات در گروه

4 رابطه مستقيم و غير مستقيم افراد در گروه

5 رابطه مستقيم و غير مستقيم در ولايت مؤمنان

6 نتيجه و راهكار

فهرست منابع

انديشه اجتماعى در روايات امر به معروف و نهى از منكر - صديق اورعى، غلامرضا - الصفحة ٣٩ - ٣ - ٢ - ١ يادگيرى

اشخاصى باور كنند كه در شيوه‌هاى انديشيدن، ابراز عاطفه كردن، به هيجان آمدن و حتّى در ميزان احساس نيازى خاص و نحوه برآوردن آن، تحت‌تأثير فرهنگ و نظام اجتماعى هستند.

در مورد فرآيند اجتماعى شدن، بحث از مكانيسم‌هاى اجتماعى شدن، عوامل اجتماعى كننده و محيطهاى مؤثر بر عوامل اجتماعى كننده لازم است تا جريان اجتماعى شدن و اثر آن بهتر درك شود.

٣- ٢. مكانيسم‌هاى اجتماعى شدن‌

«هر گاه شخصى در همنوايى با هنجارها و ارزش‌هاى يك جمع يا يك فرهنگ، تابع وجدان اخلاقى خود باشد و به نيازى كه خودش آن را طبيعى يا بهنجار تلقى مى‌كند، پاسخ دهد، از درون به طور مثبت وادار به عمل شده است؛ در حالى كه مى‌دانيم چنين انگيزشى در طبيعت زيستى بشر وجود ندارد. در واقع، اين فرمان فرهنگ است كه او را وادار به عمل مى‌كند».[١] بخشى از پاسخ به اين پرسش كه چگونه فرمان فرهنگ بر انسان تحميل مى‌شود، در مكانيسم‌هاى روانى- اجتماعى تكوين شخصيت انسانى نهفته است. دو مكانيزم اصلى اجتماعى شدن وجود دارد كه عبارت‌اند از يادگيرى و درونى كردن ديگر. نكته مهم اين كه بايد توجّه داشت كه اين دو، در واقع بسيار به يكديگر پيوسته‌اند.

٣- ٢- ١. يادگيرى‌

يادگيرى عبارت است از «اخذ بازتاب‌ها، عادات، طرز رفتار و غيره كه در ارگانيسم انسانى و روان شخصى جاى مى‌گيرد و رفتار او را راهنمايى مى‌كند»[٢]. با توجّه به مجموعه نظريه‌هاى يادگيرى؛ تكرار، تقليد، استفاده از پاداش و تنبيه، و آزمايش و خطا، چهار روش عمل اصلى هستند كه به كمك آنها يادگيرى صورت مى‌گيرد. چه در جريان تربيت كودكان و چه در آموزش يا تربيت و اجتماعى شدن، عامل اجتماعى كننده يا اجتماعى شونده، همواره از يكى از اين چهار روش يادگيرى استفاده مى‌كند.

[١]. ر. ك: روشه، گى، كنش اجتماعى، مقدمه‌اى بر جامعه‌شناسى عمومى، ص ١٥٥- ١٥٦.

[٢].

١. AKers, Ronald) ٠٩٩١(." Rational Chioce, DeterenceandS ocialLearning Theory. ThepathNottaken." Journalof Criminal lawandcrimino logy. ١٨. p. ٣٥٦- ٦٧٦.