حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٤٧ - ج نظريه تلفيق

٥. دكتر ناظم النسيمى‌. وى در كتاب الطبّ النبوى و العلم الحديث، معتقد است كه احاديث نقل شده در زمينه طب، به چهار بخش تقسيم مى‌شوند:

يك‌. طبّ وقايى (بهداشت و پيشگيرى)؛ يعنى احاديثى كه به سلامتى بدن و محيط و پيشگيرى از بيمارى‌ها سفارش كرده‌اند.

او معتقد است از آن رو كه برنامه‌ريزى كلان سلامت و آگاهى عمومى سلامتى، از وظايف دولت است و پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نخستين پايه‌گذار دولت اسلامى است، مطالب مربوط به طبّ پيشگيرى در اسلام، فراوان است. برخى از آن در قرآن آمده و برخى را پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم بيان كرده است.

دو. طبّ علاجى (درمان)؛ وى مباحث طبّ علاجى را به پنج قسمت تقسيم مى‌كند:

- مشروع بودن مداوا با داروهاى مادى و منافات نداشتن آن با توكّل و ايمان به خداوند و توحيد؛

- مداواى روحى با دعا و قرآن؛

- تصحيح اشتباهات شايع در ميان توده‌هاى مردم در زمينه‌هاى مداوا؛

- رژيم غذايى؛

- معالجه و مداوا با داروهاى مادى و طبيعى.

وى، بيان سه قسمت نخستين را از وظايف پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌داند؛ چرا كه هم رهبرىِ دينى و هم رهبرىِ دولت را بر عهده داشت؛ امّا دو بخش پايانى را جزء رسالت‌هاى پيامبران نمى‌داند؛ بلكه آنها را در حوزه تخصّصى پزشكان قلمداد مى‌كند.

سه‌. مباحث مربوط به جنين، جنسيت و وراثت.

چهار. حرفه پزشكى.

نويسنده در باره بخش سه و چهار، اظهار نظر نكرده است؛ ضمن اين كه در اظهار نظرهاى قبلى‌اش نيز ابهام وجود دارد؛ زيرا طبّ پيشگيرى را جزو وظايف دولت به‌شمار آورد و سه قسمت از طبّ درمانى را از وظايف دين و دولت. وى معلوم نساخته كه در