فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٠٧ - پيشتازان تا مرز ارتداد و چند گروه ديگر

نمى كنند، ميگويند، اگر ما داراى قدرت و اختيار بوديم، در اين راه كشته نميشديم».

آيا صحيح است، گروهى را كه تا مرز ارتداد پيش بروند و گمانهاى جاهلى را در مغز خود بپرورانند،عادل بدانيم و بگوييم بر دامن آنان گردى از گناه ننشسته است؟

٧ـ متظاهران به ايمان

گروهى بعد از اينكه به حضور پيامبر رسيدند، اظهار داشتند، ما به تو ايمان آورديم. قرآن خطاب به آنان ميفرمايد: هنوز ايمان وارد دلهاى شما نشده است و تنها به زبان تسليم آيين توحيد شدهايد.

((قالَتِ الاَْعْرابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَ لكِنْ قُولُوا اَسْلَمْنا وَ لَمَّا يَدْخُلِ الاِْيمانُ فِى قُلُوبِكُمْ وَ اِنْ تُطِيعُوا اللّهَ وَ رَسُولَهُ لا يَلِتْكُمْ مِنْ اَعْمالِكُمْ شَيْئاً))(سوره حجرات/١٤).

«باديه نشينان اطراف مدينه، گفتند كه ما ايمان آوردهايم، بگو، هنوز ايمان نياوردهايد، ليكن بگوييد، به ظاهر تسليم شدهايم، (زيرا) هنوز ايمان در دلهاى شما وارد نشده است و اگر خدا و پيامبر او را فرمان ببريد، از جزاى اعمال شما، چيزى كم نميكند، حقا كه خدا آمرزنده و مهربان است».

٨ـ فاسق، يا گروه گنهكار

قرآن به افراد با ايمان دستور ميدهد كه گزارش فرد فاسق و گنهكار را بدون تحقيق نپذيرند. اين دستور، نشان ميدهد كه در ميان ياران رسول خدا، «فاسق»، بلكه فاسقانى وجود داشتند كه با جعل اكاذيب، اخبارى را منتشر ميكردند، تا اينكه آيهاى فرود آمد و فاسق را معرفى كرد و به مسلمانان دستور كلى داد كه سخن