فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢١٧ - عدالت صحابه در آينه تاريخ

انداخت و حتى دو كودك «عبيد بن عباس» را كشت[١].

٣ـ سفيان بن غامد، به فرمان معاويه، به سوى عراق يورش برد، و پس از ويرانى و كشتار و غارت بسيار، به شام باز گشت[٢].

٤ـ مسلم بن عقبه، فرمانده سپاه يزيد، هزاران نفر را در مدينه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)، در ماجراى «حره» به قتل رسانيد و ناموس دختران و زنان مدينه را تا سه روز بر سپاه يزيد حلال شمرد[٣].

٥ـ سمرة بن جندب، در دوران حكومت خود در بصره، خونهاى فراوانى ريخت[٤].

٦ـ مسيلمه كذاب، پس از ورود به مدينه و ايمان ظاهرى، به سوى قوم خود بازگشت و ادعاى نبوت كرد[٥].

٧ـ وليد بن عقبه، در دوران استاندارى خود در حاليكه شراب نوشيده بود، نماز صبح را چهار ركعت خواند و در ركوع و سجود، پى در پى ميگفت: «اشربى و اسقنى... بمن شراب بنوشان و مرا سيراب كن». وقتى به او گفتند، نماز صبح را چهار ركعت خواندى، در پاسخ گفت: اگر ميخواهيد، بر آن بيافزايم[٦].

٨ـ جبلة بن حنبل، در نبرد «حنين»، فرياد بر آورد: «سحر باطل شد». ابوسفيان بن حرب هم آهنگ با او، گفت: «شكست تا لب دريا ادامه دارد».