فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٠١ - پيشگامان در ايمان و بيعت كنندگان زير درخت

تورات بود، ياد آور ميشود، ولى گوشزد ميكند كه اين شرايط، مايه نجات او نشد، زيرا سرانجام از راه راست منحرف گشت.

((اِنَّ قارُونَ كانَ مِنْ قَوْمِ مُوسى فَبَغى عَلَيْهِمْ...)) (سوره قصص/٧٦).

«قارون از بنى اسرئيل بود ولى بعداً بر آنان طغيان كرد».

قرآن، به روشنى سراى آخرت را از آن كسى ميداند كه در زمين، برترى طلبى نداشته و فسادى بر نيانگيزد و پايان (نيك) را از پرهيزكاران ميداند.

((تِلْكَ الدَّارُ الاْخِرَةُ نَجْعَلُها للَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوّاً فِى الاَْرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ))(سوره قصص/٨٣).

ليكن، اگر كسى در بخشى از عمر خود برترى نجويد و فسادى بر نيانگيزد، اما در نيمه دوم عمر، نقطه مقابل آن باشد، هرگز با اين آيه نميتوان بر رستگارى او استدلال كرد، آيات مربوط به رضايت خدا از گروهى، مانند مهاجر و انصار و بيعت كنندگان زير درخت، با توجه به همين آيه تفسير ميشود، يعنى رضايت در لحظه نزول آيات، گواه بر بهشتى بودن آنان نيست، مگر اينكه ثابت شود آن وضع پيشين ادامه داشته است.

٣ـ هجرت كنندگان از بلاد شرك

گروه سوم، كه مورد ستايش قرآن قرار گرفتهاند، مهاجران تهى دست، هستند كه خانه و زندگى خود را ترك كرده و به سوى پيامبر شتافتهاند.

((لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِينَ الَّذِينَ اُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ اَمْوالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنَ اللّهِ وَ رِضْواناً وَ يَنْصُرُونَ اللّهَ وَ رَسُولَهُ اُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ))(سوره حشر/٨).

«تهى دستان از مهاجران، كه از خانه و دارايى خود رانده شدهاند و كرم و