فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٧٢ - اسلام و موقعيت فرمانرواى عادل

١ـ پيامبر گرامى فرمود: «فرمانرواى داد گر و فروتن، سايه خدا، مظهر قدرت او در روى زمين است و براى هر كارى از كارهاى وى، نتيجه عمل هفتاد «صدّيق» داده ميشود»[١].

٢ـ پيامبر گرامى فرمود: «برترين انسان، پيشوايى است كه هنگام سخن گفتن، راست بگويد و اگر داورى كند، داد گستر باشد و اگر مهر طلبند، محبت ورزد»[٢].

٣ـ نيز فرمود: «گراميترين انسانها نزد خدا، در روز رستاخيز، و نزديكترين آنان به خدا، پيشواى داد گر است و مبغوضترين انسانها به خدا و دورترين آنان از او، پيشواى ستمگر است»[٣].

٤ـ همچنين فرمود: «فرمانروا، سايه خدا در زمين است، افراد ناتوان به او پناه ميبرند و افراد ستمديده از او مدد ميجويند; و هر كس فرمانرواى خدا را در دنيا كمك كند، خدا او را در روز رستاخيز كمك ميكند»[٤].

٥ـ پيامبر گرامى همچنين فرمود: «آن كس كه داراى سه خوى ارزنده است، ميتواند پيشواى مردم و امانتدار آنان گردد:

١ـ در داوريهاى خود عدالت پيشه باشد.

٢ـ از رعيت دورى نگزيند.

٣ـ قانون خدا را نسبت به خويش و بيگانه يكسان اجرا كند»[٥].