اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٨٠ - آثار بد دروغ

دروغ، حركت بر خلاف فطرت است، هميشه بين دل و زبان دروغگو تضاد، به وجود مى‌آيد و نتيجه آن مى‌شود كه دروغگو به سوى نفاق گام بر مى‌دارد.

٢- دروغ اساس ايمان را ويران مى‌كند؛ امام محمّد باقر عليه‌السلام فرمود:

«انَّ الْكِذْبَ هُوَ خَرابُ الْايمانِ»[١]

دروغگويى ايمان را ويران مى‌سازد.

٣- دروغ، سبب گناهان ديگر مى‌شود؛ زيرا اگر بخواهد راست بگويد و صادقانه رفتار كند، راستگويى‌اش مانع برخى گناهان است، ولى اگر دروغ گفت براى پوشاندن دروغ خود ممكن است به گناهان ديگرى روى آورد مثلًا مرتكب تهمت شود مانند اينكه كار بدى را كه خود انجام داده به ديگران نسبت دهد.

امام صادق عليه‌السلام فرمود:

«وَالْكِذْبُ شَرٌّ مِنَ الشَّرابِ»[٢]

دروغ بدتر از شراب است.

٤- دروغ وكفر؛ در برخى موارد دروغ انسان را به كفر مى‌كشاند و سرانجام كفر هم آتش جهنم و عذاب ابدى در آخرت است. اين كيفرى است كه در آيات متعدد قرآن، براى كافران گفته شده است. دروغ وقتى انسان را به فسق و فجور و نقض قوانين بكشد، زمينه كفر ورزيدن به خدا و قوانين او را فراهم مى‌آورد.

شخصى خدمت رسول گرامى اسلام رسيد و پرسيد: كار دوزخيان چيست؟

فرمود: دروغ گفتن، دروغ انسان را به فاجرى و پرده درى مى‌كشاند و چون فاجر شد كافر مى‌شود وانسان كافر در آتش مى‌سوزد.[٣]

٥- دروغ و بى اعتبارى؛ دروغ سبب مى‌شود كه انسان در نزد ديگران بى اعتبار

[١] - اصول كافى، مترجم، ج ٢، ص ٣٣٩

[٢] - وسائل، ج ٣، ص ٢٣٢

[٣] - مستدرك الوسائل، ج ٢، ص ١٠١