اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ١٥١ - نكوهش عيبجويى

درس سى و چهارم: عيبجويى‌

(١)

عيبجويى آن است كه انسان در پى كشف و افشاء عيب ديگران بر آيد نقاط ضعف مردم را به دست آورده بزرگ كند و به رخ آنان بكشد. اسلام براى آبروى افراد ارزش بسيار قائل شده و كسانى را كه عيبجو هستند و سبب هتك آبروى ديگران مى‌شوند به شدت مورد مذمت قرار داده است.

نكوهش عيبجويى‌

يكى از رذايل اخلاقى كه قرآن كريم به شدّت مورد نكوهش قرار داده، عيبجويى است. روشن است كه هر انسانى داراى عيوب، لغزشها و گناهانى است و انسانهاى معصوم، بى‌لغزش و بى‌عيب بسيار نادرند. اگر بنا باشد هر انسانى در پى عيب ديگران باشد، نظام سالم ومنسجم و آرام اجتماعى پديد نمى‌آيد.

جستجوى نقاط ضعف ديگران و افشاى آنها روابط سالم اجتماعى را بهم ميزند،