اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٢٨ - خلوت با نامحرم

نمى‌خواهد كسى به ناموسش نظر بد داشته باشد.

شخصى از امام صادق (ع) پرسيد: آيا نگاه كردن به پشت سر زنهايى كه عبور مى‌كنند جايز است؟ حضرت پاسخ داد: اگر به ناموس شما اين گونه نگاه كنند، خوشنود مى‌شويد؟! آنگاه فرمود: براى مردم همان را بخواهيد كه براى خود مى‌خواهيد.[١]

خلوت با نامحرم‌

«اگر مرد و زن نامحرم در محل خلوتى باشند كه كسى در آنجا نباشد در حالى كه ديگرى هم نتواند وارد شود چنانچه بترسند كه به حرام بيفتند، بايد از آنجا بيرون بروند.»[٢]

يكى ديگر از راههاى پيشگيرى از انحراف اين است كه مومن با نامحرم درجاى خلوت اجتماع نكند، چرا كه دور از چشم مردم، زمينه لغزش وانحراف فراوان است.

پيامبر (ص) فرمود:

«مَنْ كانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْاخِرِ فَلا يَبيتَ فى‌ مَوْ ضِعٍ تُسْمَعُ نَفَسُ امْرَأَةٍ لَيْسَتْ لَهُ بِمَحْرَمٍ»[٣]

آن كه به خدا و روز جزا ايمان دارد نبايد در جايى بخوابد كه صداى نفس زن نامحرم شنيده مى‌شود.

امير مؤمنان على عليه‌السلام فرمود:

«لا يَخْلُوا بِامْرَأَةٍ رَجُلٌ، فَما مِنْ رَجُلٍ خَلا بِامْرَأَةٍ الَّا كانَ الشَّيْطانُ ثالِثَهُما»[٤]

[١] - مستدرك الوسايل، ج ٢، ص ٥٥٥

[٢] - رساله توضيح المسائل امام خمينى( ره)، مسآله ٢٤٥٢

[٣] - بحارالانوار، ج ١٠١، ص ٥٠

[٤] - مستدرك الوسائل، ج ٢، ص ٥٥٣