اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ١١٩ - عوامل افشاى اسرار

«ثَلاثٌ لا يُسْتَوْدَعَنَّ سِرّاً: الْمَرْئَةُ وَالنَّمَّامُ وَالْاحْمَقُ»[١]

به سه كس نبايد رازى سپرد: زن، سخن چين، و شخص احمق.

و نيز فرمود:

«لا تَطَّلِعْ زَوْجَكَ وَ عَبْدَكَ عَلى سِرِّكَ فَيَسْتَرِقَّاكَ»[٢]

همسر وخادم خويش را بر رازت آگاه نكن كه تو را به بندگى كشانند.

همچنين درجاى ديگر فرمود:

«انْفَرِدْ بِسِرِّكَ وَ لا تُودِعْهُ حازِماً فَيَزِلَّ وَ لاجاهِلًا فَيَخُونَ»[٣]

راز خويش را منحصر خود كن و آن را نه به دور انديش بسپار كه مى‌لغزد ونه به جاهل بسپار كه خيانت مى‌كند.

انيكه آن حضرت از راز گفتن با افراد دور انديش نهى كرده، به خاطر اهميت راز دارى است، نه نكوهش انسانهاى دور انديش.

حضرت على عليه‌السلام فرمود:

«لا تُودِعَنَّ سِرَّكَ مَنْ لا امانَةَ لَهُ»[٤]

به كسى كه امانتدار نيست، رازت را مسپار.

عوامل افشاى اسرار

عوامل چندى، سبب لبريز شدن كاسه صبر و از دست رفتن طاقت و درنتيجه‌

[١] - شرح غررالحكم، آمدى، ج ٣، ص ٣٣٦

[٢] - همان مدرك، ج ٦، ص ٢٧١

[٣] - همان مدرك، ج ٢، ص ١٨٣

[٤] - همان مدرك، ج ٦، ص ٢٦٢