اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٧٣ - ب - شهادت دروغ

دروغگويان حرفه‌اى درخواهد آمد.

موارد دروغ‌

دروغ داراى موارد و مراتبى است كه عبارتست از:

الف- دروغ بر خداو پيامبر وامام:

اين نوع دروغ، به قول مرحوم علامه مجلسى زشت‌ترين نوع دروغ است، تا آنجا كه روزه را باطل مى‌كند وموجب قضا و كفّاره نيز مى‌شود. قرآن در اين باره مى‌فرمايد:

«فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ كَذِباً»[١]

چه كسى ظالمتر است از كسى كه بر خدا دروغ ببندد.

امام باقر (ع) فرمود:

«لا تَكْذِبْ عَليْنا كَذِبَةً فَتُسْلَبُ الْحَنَفِيَّةُ»[٢]

به ما هيچ دروغى نسبت مده كه دين پاك اسلام از توسلب مى‌گردد.

ب- شهادت دروغ:

نوع دوم، شهادت به دروغ است كه در آيات و روايات از آن به «شهادت زور» تعبير شده است. قرآن در وصف بندگان خدا مى‌فرمايد:

«وَ الَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ»[٣]

كسانى هستندكه شهادت زور و دروغ نمى‌دهند.

بر اساس شهادت دروغ حق كسانى پايمال مى‌شود و شهادت دهنده مسؤول اين تضييع حق است. بدون اينكه نفعى به او برسد و اگر نفع عادى هم عايدش شود، زيان‌

[١] - اعراف، آيه ٣٧

[٢] - اصول كافى، مترجم، ج ٤، ص ٣٥

[٣] - فرقان، آيه ٧٢