مبانى انديشه اسلامى(2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٥
همچنين به آنان خطاب مىشود:
ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ آمِنِينَ. (حجر: ٤٦)
با سلامت و ايمنى در آنجا وارد شويد.
٢. تأمين خواستهها خداوند از بهشتيان خشنود است و خواستههاى آنان را بر مىآوَرَد.
قرآن مجيد در آيات متعددى بر اين مطلب تأكيد كرده است. از جمله مىفرمايد:
وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ ... لَهُمْ مَا يَشَاءُونَ فِيهَا وَلَدَيْنَا مَزِيدٌ. (ق: ٣١ و ٣٥)
و بهشت- بى آنكه دور باشد- براى متقيان نزديك آيد ... هر چه بخواهند در آنجا دارند و پيش ما افزونتر هم هست.
٣. جاودانگى بهشتيان پس از ورود به بهشت، هرگز از آن خارج نمىشوند و براى هميشه در آن مىمانند. اين نكته در بسيارى از آيات قرآن به چشم مىخورد:
خَالِدِينَ فِيهَا حَسُنَتْ مُسْتَقَرّاً وَ مُقَاماً. (فرقان: ٧٦)
در آنجا جاودانه خواهند ماند، چه خوش قرارگاه و مقامى! ٤. خوشىهاى پايدار چنان كه حضور بهشتيان در بهشت جاودان است، نعمتهاى آنان نيزچنين است. در حديثى از امام باقر (ع) آمده است:
بهشتيان زندهاند و ديگر نمىميرند، بيدارند و هرگز نمىخوابند، بى نيازند و هيچ گاه نيازمند نمىشوند، شادمانند و غمگين نمىگردند، مىخندند و نمىگريند، محترم هستند و هرگز تحقير نمىشوند، بشاش هستند و ابرو درهم نمىكشند، همواره پر نشاطاند، غذا مىخورند و هيچ گاه گرسنه نمىشوند، آب مىنوشند و هرگز تشنه نمىشوند، لباس به تن دارند و عريان نمىمانند، تا ابد مركب سوار مىشوند و به ديدار يكديگر مىروند، پسركان بهشتى بر آنان سلام مىكنند و همواره با ظرفهاى سيمين و زرين از آنان پذيرايى مىكنند، پيوسته بر تخت تكيه زده و تماشا گرند و از سوى خداوند به آنان سلام و تحيت اهدا مىشود. از خداوند مىخواهيم كه از روى رحمت، بهشت را نصيب، ما نيز بفرمايد! «١»