مبانى انديشه اسلامى(2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١
درس اول: نقش ايمان به معاد در زندگى اعتقاد به معاد از اصول خدشهناپذير ادي مبانى انديشه اسلامى(٢) ١٦ ٤. امانت در حكومتدارى ص : ١٥ ان الهى است و مكاتبى كه فاقد اين اصل هستند، الهى نيستند. در جهانبينى اسلامى، معاد از اهداف نهايى آفرينش شمرده شده و قرآن مجيد در اين باره مىفرمايد:
أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثاً وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَاتُرْجَعُونَ. (مؤمنون: ١١٥)
آيا گمان كردهايد شما را بيهوده آفريدهايم، و به سوى ما بازنمىگرديد؟
از اين آيه برداشت مىشود كه ناباوران به رستاخيز به هدف زندگى انسانى دست نيافتهاند و در وادى پوچگرايى غلتيدهاند؛ چنانكه نقش ارزنده اعتقاد به معاد نيز براى مؤمنان به آن آشكار مىشود.
اعتقاد به معاد- در شكل عام آن يعنى باور داشتن حساب و كتاب، ورود به بهشت و دوزخ، بازگشت به محضر ربوبى و ...- با همه ابعاد زندگى مؤمن عجين گشته و كمتر عملى را مىيابيم كه چنين پيوندى با معاد نداشته باشد. نقش سازنده معاد در ابعاد گوناگون زندگى سبب شده است كه اديان و مذاهب آسمانى براى تربيت افراد و اصلاح جامعه، تلاشى گسترده در جهت پرورش ايمان به معاد از خود نشان دهند. به خصوص در قرآن كريم قسمت مهمى از مسائل تربيتى از همين راه تعقيب مىشود و شگفتآور نيست كه در اين كتاب آسمانى در حدود ١٢٠٠ آيه به معاد و خصوصيات آن پرداخته است. «١»