مبانى انديشه اسلامى(2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٩
از آن پس بهسوى خدا بازگردانده مىشويد.
قرآن كريم، در اين آيه به يكى از اشكالات منكران معاد پاسخ مىدهد. اشكال اين است كه پس از مرگ، بدن ما ناپديد مىشود و به جايى مىرود و اثرى از آن باقى نمىماند. پس، چگونه ممكن است در آفرينشى نو قرار گيريم؟
قرآن ضمن اشاره به اينكه اين اشكالات، بهانهجويىهايى است كه ريشه در عناد و انكار دارد، پاسخ مىدهد كه شما به تمام و كمال در اختيار فرشته خداوند قرار مىگيريد. اين آيه، با صراحت تمام بيان مىكند كه به رغم نابودى اجزا و اعضاى بدن، وجود واقعى انسان پس از مرگ در اختيار فرشته مرگ قرار مىگيرد و با مرگ نابود نمىشود.
مرگ در روايات از حضرت جواد (ع) درباره مرگ پرسيدند. در پاسخ فرمود:
مرگ خوابى است كه هر شب به سراغتان مىآيد، با اين تفاوت كه اين طولانىتر است و شخص از آن بيدار نمىشود مگر در قيامت. حالِ كسى كه در خواب شادىهايى وصفناپذير و ترسى بىاندازه مىبيند، چگونه است؟! مرگ نيز همانگونه است. «١» همچنين، امام زينالعابدين (ع) از پيامبر اكرم (ص) نقل مىكند:
انَّ الدُّنْيا سِجْنُ الْمُؤْمِنِ وَ جَنَّةُ الْكافِرِ وَالْمَوْتُ جِسْرُ هؤُلاءِ الى جَنَّاتِهِمْ وَ جِسْرُ هؤُلاءِ الىجَحيمِهِمْ. «٢» دنيا، زندان مؤمن و بهشت كافر است و مرگ براى مؤمنان پلى براى رسيدن به بهشت و براى كافران پلى بهسوى دوزخ است.
دكتر كارل، دانشمند فرانسوى، مىگويد:
پاسخ مذهب به اضطراب بشريّت در برابر راز مرگ بسيار ارضا كنندهتر از پاسخ علم است؛ مذهب به انسان پاسخى مىدهد كه قلبش مىخواهد. «٣» كافر، مرگ را به معناى فنا و نابودى مىداند، با اينكه دليلى بر انكار معاد ندارد و نمونههاى حيات دوباره را در طبيعت مىبيند. قرآن درباره آنان مىفرمايد: