مبانى انديشه اسلامى(2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤
٢. ساماندهى به مسائل اقتصادى ايمان به سراى آخرت، در ساماندهى مسائل اقتصادى، اعم از توليد مفيد، توزيع عادلانه، مصرف متعادل، فقرزدايى و كمك به محرومان و نيز برچيدن مفاسد اقتصادى مانند اسراف، احتكار، كمفروشى، اجحاف، زراندوزى و ... نقش مهمى دارد. تاجر و كاسبى كه به روز قيامت و حساب و ميزان ايمان دارد و مىداند كه «روز قيامت همان سكههاى اندوخته شده را در آتش جهنم، گرم و سوزان كرده، با آن صورتها، پهلوها و پشتهايشان را داغ مىكنند و به آنها مىگويند: اين همان چيزى است كه براى خود اندوختيد.» «١» و نيز باور دارد كه «روز قيامت حرامخواران به شكل خوك و رباخواران به صورت واژگونه محشور مىشوند»، «٢» ديگر به دنبال كمفروشى، غش در معامله، اجحاف، زراندوزى و مانند آن نمىرود و اگر اين باور فراگير شود، جامعهاى سالم و نمونه از لحاظ اقتصادى خواهيم داشت.
٣. تقويت روحيه نظامى عقيده به مبدأ و معاد، مهمترين عامل جهاد و فداكارى در راه خداست و بدون آن، هيچ جهادگرى در صحنه دفاع قدم نمىگذارد و خود را برنده جنگى نمىداند كه به شهادت مىانجامد.
بدون ايمان به حيات اخروى، با چه انگيزهاى مىتوان از جهاد و جانبازى استقبال كرد؟
اعتقاد به سراى ديگر، در روز عاشورا، در كلمات امام حسين (ع) و در اشعار و رجزهاى او و يارانش به چشم مىخورد و به شكل برجستهاى خود را نشان مىدهد. هر قدر دايره محاصره تنگتر مىشد و مشكلات ميدان جنگ شديدتر مىگشت، چهره آن حضرت برافروختهتر مىشد و حالتى آرامتر داشت و در اين حال بعضى از يارانش به بعضى ديگر اشاره كرده، مىگفتند:
«به او بنگريد كه از مرگ هراسى ندارد.» امام حسين (ع) اين سخن را شنيد و خطاب به ياران خود فرمود:
صَبْراً بَنِى الْكِرامِ فَمَا الْمَوْتُ الَّا قَنْطَرَةٌ تَعْبُرُ بِكُمْ عَنِ الْبُؤْسِ وَالضَّرَّاءِ الَى الْجِنانِ الْواسِعَةِ وَالنَّعيمِ الدَّائِمَةِ فَايُّكُمْ يَكْرَهُ انْ يَنْتَقِلَ مِنْ سِجْنٍ الى قَصْرٍ. «٣»