مبانى انديشه اسلامى(2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٢
نخست، بهتر و بيشتر با رهبر و پيشواى خود همراه گردد، در مرحله دوم نيز بهره بيشترى مىبرد و از رحمت و نعمت و قرب بيشترى برخوردار مىشود. امام راحل (ره) درباره اين موضوع مىنويسد:
رحمت خدا الان به تو احاطه كرده؛ رحمت صحت و سلامت و حيات و امنيت و هدايت و عقل و فرصت و راهنمايى اصلاح نفس. در هزاران رحمت گوناگون حق تعالى غوطهورى و استفاده از آنها نمىكنى و اطاعت شيطان مىكنى! اگر از اين رحمتها در اين عالم استفاده نكنى، بدان كه در آن عالم نيز بىبهره هستى از رحمتهاى بى تناهى حق و از شفاعت شفيعان نيز محروم مانى. جلوه شفاعت شافعان در اين عالم، هدايت آنهاست و در آن عالم، باطن هدايت، شفاعت است؛ تو از هدايت اگر بىبهره شدى، از شفاعت بىبهرهاى و به هر قدر هدايت شدى، شفاعت شوى. شفاعت رسول اكرم (ص) مثل رحمت حق مطلق است، محل قابل بايد از او استفاده كند، اگر خداى نخواسته شيطان با اين وسايل، ايمان را از چنگ تو ربود، ديگر قابليت رحمت و شفاعت نخواهى داشت. «١» امير مؤمنان، حضرت على (ع)، نيز به آدميان چنين سفارش مىكند:
اسْتَجيبُوا الْانْبِياءِ اللَّهِ وَ سَلِّمُوا لِامْرِهِمْ وَ اعْمَلُوا بِطاعَتِهِمْ تَدْخُلُوا فى شَفاعَتِهِمْ. «٢» دعوت پيامبران الهى را پاسخ گوييد، فرمانشان را گردن نهيد و به فرمودههايشان عمل كنيد تا در زمره شفاعت آنان در آييد.
شفاعت كنندگان ١. بزرگان معصوم (ع)
پيامبران و جانشينان معصوم آنان، نخستين و بهترين شافعان روزقيامتاند؛ چنان كه رسول اكرم (ص) مىفرمايد:
الشَّفاعَةُ لِلَانْبِياءِ وَ الاوْصِياءِ. «٣» شفاعت از آن پيامبران و جانشينان آنهاست.
مبانى انديشه اسلامى(٢) ٦٧ حقيقت دوزخ ص : ٦٦