مبانى انديشه اسلامى(2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥١
امام صادق (ع) مىفرمايد:
كسانى كه با مسلمانها دورو بودهاند، در حضور بندگان خدا طورى سخن مىگفته و در غياب آنان طور ديگر، در قيامت دو زبان از آتش دارند. «١» در روايتى ديگر پيامبر (ص) فرمود:
كسى كه اهل گناه بزرگ، زنا و لواط باشد، بدبوتر از مردار به دوزخ مىافتد، كسى كه ميان همسران خود به عدالت رفتار نكند، در قيامت به دست او غل و زنجير مىزنند، كسانى كه در دنيا متكبرند، در قيامت با قيافههايى بسيار خُرد، لگدمال مىشوند. «٢» كيفيت حشر پرهيزكاران در قرآن انسانهاى مؤمن كه معتقدات باطنى و ايمان قلبى خويش را با اعمال صالح و نيكوكارى آميختند، و پايبندى عملى خويش را به باورهاى دينى نشان دادند و بر اين تعهد واقعى ثابت و پايدار ماندند، حشر ممتاز و ويژهاى دارند كه در صحنه محشر مشهود همگان است، و مايه تعجب و تحسين ديگران خواهد شد.
حشر پرهيزكاران در آيات بسيارى از قرآن كريم طرح و ترسيم شده است، كه در اينجا برخى از آنها را مىآوريم. از جمله قرآن مىفرمايد:
يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقينَ الَى الرَّحْمنِ وَفْداً. (مريم: ٨٥)
روزى كه پرهيزكاران را دسته جمعى به سوى خداوند رحمان محشورمىكنيم.
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ امِنُونَ. (نحل: ٨٩)
كسانى كه كار نيكى انجام دهند پاداشى بهتر از آن خواهند داشت، و آنان از وحشت آن روز درامانند! وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ فَامَّا الَّذينَ امَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَهُمْ فى رَوْضَةٍيُحْبَروُنَ. (روم: ١٤- ١٥)
آن روز كه قيامت برپا مىگردد [مردم] از هم جدا مىشوند؛ اما آنان كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام دادهاند، در باغى از بهشت شاد و مسرور خواهند بود.