مبانى انديشه اسلامى(2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٨
درس ششم: حشر انسان با چهره حقيقى از منابع و متون اسلامى برمىآيد كه در روز قيامت انسانها با چهره حقيقى و حقيقت باطنيشان محشور مىشوند، به اين معنا كه سرشت باطنى و سيرت حقيقى هر كس با اعمال و اعتقادات او شكل مىگيرد.
اگر شخصى داراى عقايد باطل و اعمال و رفتار زشت و ناپسند باشد، در زمره «مجرمان» محسوب و حشر خاصى متناسب با چهره باطنىاش دارد. اما گر شخص از اهل ايمان و داراى اعتقادات درست و اعمال پسنديده و نيكو باشد، جزو گروه «پرهيزكاران» به شمار مىرود و از حشر ممتازى برخوردار مىگردد.
در اينجا به برخى از آيات و رواياتى مىپردازيم كه درباره حشر مجرمان و پرهيزكاران سخن مىگويند:
كيفيت حشر مجرمان در قرآن در باره كيفيت حشر مجرمان چند دسته آيات وجود دارد، كه هر يك بخشى از وقايع تلخ و صحنههاى وحشتناك آن را بازگو مىكنند:
دسته اوّل آياتى است كه در آنها كلمه حشر به كار رفته است و برخى از آن آيات عبارتند از:
يَوْمَ نَحْشُرُ مبانى انديشه اسلامى(٢) ٥٣ كيفيت حشر پرهيزكاران در روايات ص : ٥٢ الْمُتَّقينَ الىَ الرَّحْمنِ وَفْداً وَ نَسُوقُ الُمجْرِمينَ الى جَهَنَّمَ وِرْداً. (مريم: ٨٥- ٨٦)
در آن روز كه پرهيزكاران را دسته جمعى به سوى خداوند رحمان [و پاداشهاى او] محشور مىكنيم، و مجرمان را [همچون شتران تشنه كه به سوى آبگاه رانده مىشوند] به سوى جهنم مىرانيم.