مبانى انديشه اسلامى(2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٥
استقامت كنيد اى بزرگزادگان! چرا كه مرگ تنها پلى است كه شما را از ناراحتىها و رنجها به سوى باغهاى وسيع و نعمتهاى جاويدان بهشت مىبرد. كداميك از شما دوست نمىدارد از زندان به سوى كاخ برود؟
نيز همين اعتقاد راسخ به حيات اخروى بود كه سبب مىشد رزمندگان اسلام، در شبهاى عمليات براى باز كردن معبرهاى مين و پاكسازى آنها، داوطلبانه بر يكديگر سبقت گيرند.
نتيجه آنكه، برخوردارى از روحيه مبارزاتى و شهادتطلبى به نوع جهانبينى، باورها و اعتقادات انسان بستگى دارد. رزمندهاى كه آينده خود را زندگى ابدى در بهشت و معاشرت با رسول خدا (ص) مىداند، با سربازى كه مرگ را نابودى و پوچى مىداند قابل مقايسه نيست.
تاريخ جنگ و جهاد گواه اين حقيقت است؛ چنان كه نقل شده است: پس از جنگ بدر كه كفّار قريش شكستى سخت از مسلمانان خوردند، كسى از آنان پرسيد: شما با اين همه تجربه جنگى، ابزار و ادوات و نفرات، چرا از مسلمانان شكست خورديد؟ يكى از افراد حاضر در صحنه جنگ در پاسخ گفت: براى اينكه همه ما مىخواستيم اول دوستمان بجنگد و كشته شود، ولى آنها براى كشته شدن بر يكديگر پيشى مىگرفتند و از مرگ هراسى نداشتند. «١» ٤. امانت در حكومتدارى ايمان به حيات اخروى، نقش بسزايى در نحوه حكومت حاكمان جامعه دارد. اگر مديران و كارگزاران جامعه، اعتقادى راسخ به معاد، حساب و ميزان داشته باشند، ديگر پى خودخواهى، خودكامگى، خودبزرگبينى، ظلم و تجاوز، بىعدالتى، پارتىبازى، رشوهخوارى و امثال آن نمىروند و جامعه صبغهاى الهى به خود مىگيرد.
در زمان زمامدارى مولاى متقيان، على (ع)، برادر نابينايش، عقيل، خدمت ايشان مىرسد و مقدارى از گندم بيتالمال را تقاضا مىكند. امام (ع) در پاسخ، آهنى را داغ كرده، نزديك بدن او مىبرد. عقيل از حرارت آهن تفديده و نوع برخورد امام، فرياد مىكشد. امام مىفرمايد:
آيا از آهنپارهاى كه آدمى آن را براى بازى خود سرخ كرده، ناله مىكنى و مرا به سوى آتشى كه خداوند قهّار آن را براى خشم افروخته مىكشانى؟ آيا تو از اين رنج اندك مىنالى و من از آتش دوزخ ننالم؟ «٢» مبانى انديشه اسلامى(٢) ٢٠ الف. دلبستگى شديد به دنيا ص : ٢٠