مبانى انديشه اسلامى(2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرّاً يَرَهُ. (زلزله: ٧- ٨)
پس هر كس هموزن ذرّهاى نيكى كند، آن را خواهد ديد و هر كه هموزن ذرهاى بدى روا دارد آن را خواهد ديد.
ب- در زندگى اجتماعى جامعه از مجموعه افرادى تشكيل شده است كه با يكديگر در ارتباط و تعاملاند. اگر بر روابط افراد جامعه، ايمان به مبدأ و معاد حاكم باشد، پيشرفت، سرافرازى و سربلندى جامعه را دربرمىگيرد و آثار سازندهاى در پى خواهد داشت. برخى از آثار سازنده ايمان به معاد از اين قرارند:
١. امنيّت اجتماعى در كشورهاى پيشرفته جهان، براى پيشگيرى ازجرم و جنايت از دستگاههاى پليسى بسيار قوى و مجهز به مدرنترين وسائل استفاده مىشود. با اين حال، شاهد شنيعترين جنايتها و مرگبارترين فجايع و قتل و غارتهاى دهشتناك در اين كشورها هستيم. سبب اين است كه نمىتوان براى هر فرد ناظر و مراقبى گماشت و بر فرض امكان، خود مراقب و پليس هم بشر است و نياز به مراقب ديگرى دارد. در سال، ١٣٥٧، در نيويورك شبى به طور ناگهانى خاموشى وسيعى پيش آمد، بسيارى از آمريكايىها از فرصت استفاده كرده، به چپاول و غارت مغازهها پرداختند، به طورى كه تعداد دستگيرشدگان توسط پليس به سه هزار نفر رسيد! «١» آرى، تنها ايمان به خدا و ترس از مجازات دادگاه عدل الهى است كه امنيت و آسايش را در جامعه برقرار مىكند؛ چرا كه اين ايمان، نگهبانى از درون انسان است كه همواره او را از بدىها بازمىدارد و به خوبىها رهنمون مىكند. ايمان به حيات اخروى و ثواب و عقاب آن از فضيل بن عياض- كه سركرده راهزنان بود و مسافران از شنيدن نام او بر خود مىلرزيدند- انسانى متواضع، خدوم و الهى ساخت كه عبادت و خدمتگزارى او به خلق خدا، زبانزد همگان بود. «٢»