مبانى انديشه اسلامى(2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٤
درباره وقوع ناگهانى قيامت گفتهاند كه همين طور كه مردم مشغول امور روزه مره زندگىاند، ناگاه قيامت برپا مىشود؛ مثلًا شخصى پارچهاى از بزاز خريده. پيش از آنكه بزاز آن را پيچيده و تحويل بدهد مرگشان فرا مىرسد. يا شخصى لقمهاى را به سوى دهان مىبرد و پيش از آنكه به دهانش برسد، مرگ او را در مىربايد. ديگرى فرصت وصيت كردن نمىيابد، چهارمى از بازگشتن سوى خانهاش باز مىماند و ... «١». در آن هنگامه فرجام نيك در انتظار مؤمنان با تقوايى است كه زندگى خويش را بر پايه ايمان و توكل بر خدا تنظيم كردهاند و زبان حال و قال آنان بسان مولايشان على (ع) است كه فرمود:
وَ اللَّهِ ما ابالى دَخَلْتُ الَى الْمَوْتِ اوْ خَرَجَ الْمَوْتُ الَىَّ. «٢» به خدا سوگ مبانى انديشه اسلامى(٢) ٤٨ كيفيت حشر مجرمان در قرآن ص : ٤٨ ند هيچ باكى ندارم از اينكه به سوى مرگ بشتابم يا مرگ به سوى من آيد.
مردم در صحنه محشر در روز قيامت تمامى مردمان به قدرت پروردگار از دل خاك بيرون مىآيند. اين خلقت، بر خلاف خلقت آغازين كه تدريجى بوده است، يكباره است:
قُلْ انَّ الْاوَّلينَ وَ الْاخِرينَ لَمجْمُوعُونَ الى ميقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ. (واقعه: ٤٩- ٥٠)
بگو: همه پيشينيان و پسينيان در وعدهگاه روزى معيّن گرد مىآيند.
همه انسانها در ميقات و روز معيّن زنده مىشوند و در عرصه محشر و صحنه قيامت، در كام اضطرابها و انقلابهاى عظيم رستاخيز قرار مىگيرند. در آن روز، گروهى از شادمانى رخسارشان برافروخته و نورانى است. اينان كسانىاند كه در دنيا با انديشه و باورى راستين، عمرى را به اطاعت حق سپرى كرده و فريب ظواهر و لذات زودگذر را نخورده و همواره بر محور حق ثابت قدم بودهاند و اينان كسانىاند كه در آن روز غم و اندوهى ندارند و اوضاع قيامت آنان را اندوهناك نمىكند، بلكه فرشتگان الهى به استقبالشان مىشتابند و بدانان مىگويند: «اين همان روزى است كه به شما وعده داده شده بود.» اينك، پس از عمرى تلاش و شكيبايى و پس از لحظهشمارىها، روز موعود فرا رسيده است و مىتوانند فارغ از محروميتها