خودى و غير خودى از منظر كتاب و سنت - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ٥٨

٥- ٤- ١- پرهيز از گناهانى چون غيبت، تهمت، تجسّس و ...: بى شك جامعه‌اى كه در آن، افراد به راحتى غيبت يكديگر را نمايند، به يكديگر تهمت و انگ بزنند، همديگر را با القاب زشت بخوانند، نسبت به هم سوء ظن داشته باشند و دائم در حال تجسّس از حال هم و مچ‌گيرى باشند، يكديگر را مورد سخريه و تمسخر قرار دهند، چنين جامعه‌اى نمى‌تواند از امنيت و آرامش لازم كه حاصل وحدت اجتماعى است، برخوردار باشد.
ارتكاب و شيوع اين گناهان در ميان هر جامعه‌اى به ويژه جامعه اسلامى، روح اعتماد، تعاون و همكارى را از بين مى‌برد. لذا در آيات و احاديث اسلامى به پرهيز از عوامل ياد شده اهميت فوق العاده زيادى داده شده است كه به مواردى اشاره مى‌گردد:
١- در آيات قرآنى مى‌خوانيم:
يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا لَايَسْخَرْ قَوْمٌ مّن قَوْمٍ عَسَى‌ أَن يَكُونُوا خَيْرًا مّنْهُمْ وَ لَانِسَآءٌ مّن نّسَآءٍ عَسَى‌ أَن يَكُنَّ خَيْرًا مّنْهُنَّ وَ لَاتَلْمِزُوا أَنفُسَكُمْ وَ لَاتَنَابَزُوا بِالْأَلْقبِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمنِ وَ مَن لَّمْ يَتُبْ فَأُوْلل- كَ هُمُ الظلِمُونَ* يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مّنَ الظَّنّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنّ إِثْمٌ وَ لَاتَجَسَّسُوا وَ لَايَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِيمٌ. (حجرات ١٢- ١١)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد نبايد گروهى از مردان شما گروه ديگر را استهزاء كنند، شايد آن‌ها از اين‌ها بهتر باشند، و نه زنانى از زنان ديگر، شايد آن‌ها بهتر از اين‌ها باشند، و يكديگر را مورد طعن و عيب جويى قرار ندهيد، و با القاب زشت و ناپسند ياد نكنيد، بسيار بد است كه بر كسى بعد