خودى و غير خودى از منظر كتاب و سنت - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ٤٩

... بگو: من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى‌كنم، جز دوست داشتن نزديكانم.
مفسران در تفسير اين جمله بحث‌ها و تفسيرهاى مختلفى دارند. ليكن جمعى از مفسران نخستين و تمام مفسران شيعه اين معنا را برگزيده‌اند كه منظور از ذوى القربى، اهل‌بيت پيامبر (ص) است. مرحوم علامه طباطبايى در اين رابطه مى‌فرمايد:
مراد از مودت به قربى، دوستى خويشاوندان رسول خدا (ص) است كه همان عترت او از اهل بيتش مى‌باشند. بر طبق اين تفسير، رواياتى هم از طريق اهل سنت و اخبار بسيار زيادى از طريق شيعه وارد شده است كه همه آنها آيه را به مودّت عترت و دوستى با آن حضرات تفسير كرده است و اخبار متواترى هم كه از طريق دو طايفه بر وجوب مودت اهل بيت و محبت آن حضرات رسيده، اين تفسير را تأييد مى‌كند. «١» احمد بن حنبل در كتاب فضائل الصحابه نقل مى‌كند:
هنگامى كه اين آيه نازل شد، اصحاب عرض كردند اى رسول خدا! خويشاوندان تو كه مودّت آنها بر ما واجب است كيانند؟ فرمود: على و فاطمه و دو فرزندشان؛ و اين سخن را سه بار تكرار فرمود. «٢» در رابطه با ولايت محبت اهل بيت در روايتى از پيامبر (ص) مى‌خوانيم:
لا يؤمن احدكم حتّى اكون احبَّ اليه من نفسه و اهلى احبَّ اليه من اهله و عترتى احب اليه من عترته و ذرّيتى احبّ اليه من ذرّيته «٣»